Marc Márquez'in 125cc'den Ducati'ye Serüveni

Estoril 2010, yağmur, kırmızı bayrak ve yeniden start. 17 yaşındaki bir çocuk keşif turunda düşüyor, pit lane'e yetişemiyor ve gridin en arkasından başlamak zorunda kalıyor. Sonra o yarışı kazanıyor. Evet, doğru okudunuz: en arkadan başlayıp kazandı. Bu çocuğun adı Marc Márquez ve o gün tanıdığımız karakter, sonraki 15 yılda dokuz dünya şampiyonluğunun hep aynı tarifiydi: sınırda yaşamak, ama asla vazgeçmemek. Peki bu şampiyonlukların her biri nasıl geldi? Hangi motosikletle, hangi rakibe karşı, hangi dönüm noktasıyla? Hadi sezon sezon çözümleyelim.
Márquez'in hikayesi 17 Şubat 1993'te, İspanya'nın Katalonya bölgesindeki Cervera'da başlıyor. Bugün Ducati Lenovo Team'in 93 numaralı pilotu; MotoGP kariyerinde 223 yarış başlangıcı, 80 galibiyet, 133 podyum ve 78 pole position var. Ama bu rakamlar soğuk duruyor. Asıl hikaye, dokuz şampiyonluğun her birinin kendi draması olması.
Öne Çıkanlar
- Toplam 9 dünya şampiyonluğu: 1 x 125cc (2010), 1 x Moto2 (2012), 7 x MotoGP (2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019, 2025)
- 20 yaş 266 günle tarihin en genç premier sınıf şampiyonu ve MotoGP döneminin ilk çaylak şampiyonu
- 2014'te üst üste 10 galibiyet: hâlâ kırılamayan MotoGP rekoru
- Dört büyük kol ameliyatı ve altı yıllık kuraklık sonrası 2025'te 7. MotoGP şampiyonluğu, 545 puanla
2010: 125cc'de İlk Şampiyonluk ve Estoril Mucizesi
Márquez 2010'da Derbi motosikletiyle Red Bull Ajo ekibinde yarışıyordu. Sezonun ilk zaferi 6 Haziran 2010'da Mugello'da geldi; ardından Silverstone, Assen ve Barcelona ile üst üste dört galibiyet alan en genç pilot oldu. Sachsenring zaferiyle birlikte üst üste beş yarış kazandı - 125cc'te bunu başaran ilk isim, 1997'deki Valentino Rossi'ydi. Yani henüz 17 yaşındayken Rossi ile aynı cümlede anılıyordu.
Sezon sonuna doğru Motegi, Malezya, Avustralya ve Estoril'de yine üst üste dört galibiyet aldı ve Nicolás Terol'un önünde 17 puan avantajla son yarışa girdi. Estoril'deki o efsanevi zaferin ardından Valencia'da dördüncü olarak şampiyonluğunu ilan etti: 17 yaş 263 günle, Loris Capirossi'den sonra tarihin en genç ikinci dünya şampiyonuydu. Sezonu 10 galibiyetle kapatması, bir İspanyol pilotun 125cc'te bir sezondaki en çok galibiyet rekoruydu. Rakipleri Terol ve Pol Espargaró'ydu; Pol Espargaró ismini aklınızda tutun, ileride tekrar karşılaşacağız.
2012: Moto2 Şampiyonluğu ve 33. Sıradan Zafer

Ara sınıfın ilk yılı zor geçti. 2011'de Monlau Competición'da Le Mans'ta ilk Moto2 zaferini aldı ama şampiyonluk yarışını Stefan Bradl'e karşı 82 puan geride kapattı. Üstelik Malezya'daki bir kaza sonrası çift görme (diplopi) yaşayınca Valencia'yı kaçmak zorunda kaldı ve Bradl şampiyon oldu. O göz sorunu, kariyerinin ilerleyen bölümlerinde bir kez daha karşısına çıkacak.
2012'de Suter motosikletiyle her şey değişti: 328 puanla şampiyonluk, 9 galibiyet. İlk sekiz yarışta altı pole position aldı; Qatar, Estoril, Assen, Almanya ve Indianapolis-Brno-Misano zinciriyle sezonu domine etti. Avustralya'da ikinci olarak tahtı garantiledi. Ama asıl imza performans Valencia'daydı: 33. sıradan başlayıp yarışı kazandı. İlk turda tam 20 motosiklet geçti. Moto2'de toplam 32 yarışta 16 galibiyet - yani yarıştığı her iki yarıştan birini kazandı.
2013: 20 Yaşında, Çaylakken, Tarih Yazarak
Casey Stoner emekli olunca Repsol Honda, 12 Temmuz 2012'de bombayı patlattı: çaylak Márquez, Dani Pedrosa'nın takım arkadaşı oluyordu. RC213V ile ilk yarışında Katar'da podyuma çıktı, son turda Rossi ile düello verdi. İkinci yarışında Circuit of the Americas'ta pole position ve zafer: 20 yaş 63 günle Freddie Spencer'ın 30 yıllık en genç premier sınıf yarış galibi rekorunu kırdı.
Laguna Seca'da Tarihin Tekerrürü
Sezonun görsel dersliği Laguna Seca'ydı. Corkscrew virajında Rossi'nin 2008'de Stoner'ı geçtiği manevrayı, bu kez Rossi'nin üzerinde tekrarladı. Sachsenring, Laguna Seca, Indianapolis ve Brno ile üst üste dört galibiyet aldı - yine Rossi'nin 2008'inden beri ilk kez. Ama Phillip Island'da Honda'nın zorunlu pit stop direktifini yanlış anlaması yüzünden diskalifiye edildi ve avantajı 43 puandan 18'e düştü. Gerilim Valencia'ya kadar sürdü; orada üçüncü olarak şampiyonluğu ilan etti. MotoGP döneminde şampiyon olan ilk çaylak, 1978'deki Kenny Roberts'tan beri ilk çaylak şampiyon ve 20 yaş 266 günle tarihin en genç premier sınıf şampiyonu. Ödül rafına Laureus Yılın Çıkış Yapan Sporcusu ödülü de eklendi. Jorge Lorenzo ve Dani Pedrosa'yı geride bıraktı.
2014: İlk 10 Yarışı Kazanmak Ne Demek?
Bir sezona ilk 10 yarışı üst üste kazanarak başlayınca (Katar'dan Indianapolis'e), üst üste galibiyet rekorunun sahibi oluyorsunuz - ve bu rekor hâlâ duruyor. Bu başarıya imza atan premier sınıf tarihinin yalnızca üçüncü pilotuydu; öncekiler Mick Doohan ve Giacomo Agostini'ydi. Ne kadar seçkin bir kulüp olduğunu düşünün.
Sezonun 18 yarışının 13'ünü kazandı; bu, Doohan'ın 1997 rekorunu geçiyordu. Sepang'de 13. pole position'ıyla Casey Stoner'ın sezon pole position rekorunu da egale etti. Sezon ortasında Misano'da Rossi ile kazası, Aragon'da yağmurda düşüşü olsa da sarsıntıya dönüştü: Motegi'de ikinci olarak üç yarış kala ikinci MotoGP şampiyonluğunu ilan etti. Rakipler yine alışıldık isimlerdi: Rossi, Lorenzo, Pedrosa.
2016-2019: Dört Şampiyonluklık Zincir
Sonraki dört sezon, Márquez'in sistematik üstünlüğü dönemi. 2016'da 23 yaşında tüm zamanların Grand Prix pole position rekorunu egale etti. 2018'de Motegi'de kariyerinin yedinci şampiyonluğunu ilan etti. 2019 özellikle dominant bir sezondu: 12 galibiyetle tamamladı. 7. ve 8. GP şampiyonluklarını en genç yaşta kazanan pilot unvanını da bu dönemde aldı.
Bu yılların sırrı neydi? Basit bir benzetmeyle: herkes sınırlı lastik ömrü ve sınırlı çekişle aynı problemi çözerken, Márquez limiti her pistte, her koşulda biraz daha ötede buluyordu. Honda RC213V bazen en hızlı motosiklet değildi ama o, üstünlüğünü risk yönetimiyle, kazandığı yarışları kaybetmemekle inşa etti.
2020-2022: Cehennem ve Dönüş
2020 sezon açılışında Jerez'de düştü ve sağ kolunun humerus kemiği kırıldı. Erken dönüş denemesi kolu daha çok hasarladı; üç ameliyat sonrası sezonu tamamen kaçırdı. 2021'de sakatlık gölgesi sürdü, emekliliği bile düşündü. Ama aynı yıl Aragon'da çifte zafer geldi ve 1043 gün sonra yeniden zirveye döndü. 2022'de Mayo Clinic'te dördüncü ve başarılı ameliyat oldu. Bu arada sol gözdeki çift görme sorunu 2011 Sepang antrenman kazasından beri eski bir düşmandı - yani cesaretin bedelini vücudu yıllarca ödedi.
Artık rekabetçi olmayan RC213V ile 2023'te Honda ile sözleşmesini feshetti ve 2024 için satelit Gresini Ducati'ye geçti. Bu kararın ne kadar doğru olduğunu kısa sürede kanıtladı: bir yıl eski GP23 makinesiyle sezonu üçüncü bitirdi ve Aragon'da pole position, sprint zaferi, yarış zaferi ve en hızlı turla Ducati döneminin ilk mükemmel hafta sonunu yaşadı. Sezon sonunda iki yıllık fabrika Ducati sözleşmesini imzaladı. O yılın yıldızları Jorge Martin, Francesco Bagnaia ve Márquez'ti - üçü de Ducati'deydi.
2025: Yedinci MotoGP Tahtı ve Kardeş Kulübü
Fabrika Ducati ile 2025, bir bayram yılıydı: 11 galibiyet, 545 puan ve Japonya'da ilan edilen yedinci MotoGP şampiyonluğu. Son şampiyonluğundan tam altı yıl ve dört büyük kol ameliyatı sonrası gelen bu zaferin kuraklığı, kariyerindeki en uzundu. Şampiyonluğu garantiledikten bir yarış sonra yeni bir sakatlık yaşadı ve sezonun kalanını kaçırdı - 2025 ve 2026'da ek ameliyatlar gerekti. Yani taht bir yandan elinde, diğer yandan ameliyat masasındaydı.
Sezonun en tatlı detayı: ikinciliği kardeşi Álex Márquez aldı. Grand Prix tarihinde herhangi bir sınıfta şampiyonayı birinci ve ikinci bitiren ilk kardeşler oldular. Böyle bir şey daha önce hiç yaşanmamıştı.
Agostini ve Rossi ile Aynı Terazide
Peki Márquez'in sekiz şampiyonluğu (başlıktaki sekiz, 2025 öncesi kullanılan ve bir süre geçerliliğini yitiren sayımdır; güncel toplam dokuzdur) onu tarihin en büyüğü yapıyor mu? İşte mesele tam da burada kıvamlaşıyor.
Sayılara bakalım: Giacomo Agostini'nin 8 premier sınıf şampiyonluğu var, Rossi'nin 9 dünya şampiyonluğundan 7'si premier sınıfta. Márquez'in 7 MotoGP tacı, Rossi'nin premier sınıf sayısına eşit ve Agostini'nin bir gerisinde. 2026 sezonunda sekizinci premier sınıf şampiyonluğuyla Agostini'ye eşitlenebilirdi ama sezonu sakatlıkla aralayarak sürdürdü. Galibiyet tarafı daha çetrefilli: Agostini 1965-1977 arası 122 Grand Prix kazandı; Márquez'in ona ulaşması çok zor görünüyor. Rossi'nin premier sınıf rekoru ise 89 galibiyet. Agostini kendini en büyük ilan eden konuşmalarda Márquez'i de övüyor ama ona GOAT diyenlere katılmıyor - asıl cevabı pist verecek.
Bir de eleştirel bakış var: Honda'da sekiz yılda yedi şampiyonluk kazanıp motosiklet rekabetçi olmayınca dönemin en dominant makinesine geçmek, okuyucu tartışmalarında sıkça dile getirilen bir görüş. Karar sizin - ama sekiz yıl boyunca her koşulda kazanmak yine de sekiz yıl kazanmaktır.
Özetle: Dokuz Tacın Ortak Tarifi
Kısaca ve net bir cevap verelim: Marc Márquez dokuz dünya şampiyonluğunu sırasıyla 2010'da Derbi ile 125cc'de, 2012'de Suter ile Moto2'de ve 2013-2019 arasında altı kez, ardından 2025'te Ducati ile MotoGP'de kazandı. En genç premier sınıf şampiyonu, en uzun üst üste galibiyet serisinin sahibi ve dört büyük ameliyat sonrası tahta dönen tek isim olma özelliklerini aynı kariyerde topluyor. 2026'da hâlâ Ducati Lenovo'da ve Le Mans sakatlığı sonrası dönüşünde yine şampiyona liderliğini ele geçirdi. Yani bu hikayenin son bölümü henüz yazılmadı - ve 93 numara kalemi hâlâ elinde tutuyor.
Kaynaklar
- Marc Márquez
- Marc Marquez - MotoGP Riders
- MotoGP's GOAT: Márquez's remarkable comeback yields title No. 7 - ESPN
- Marc Marquez: The MotoGP champion who came back from hell - Motorsport.com
- 10 feats that make Marc Márquez a World Champion - Box Repsol
- Marc Márquez - 2010 125cc World Champion
- Agostini's and Rossi's MotoGP records - Motorsport Magazine
- Marc Marquez Wins Second Straight MotoGP Riders Title - Honda Global Newsroom
- The most impressive MotoGP records of all time - Red Bull
- 2024 MotoGP World Championship