David Pearson kimdir? NASCAR-ın Gümüş Tilkisi

Son tur, Daytona 500, 1976. Richard Petty bir neçə araba uzunluğu öndədir, qələbə demək olar ki cibdədir. Sonra son virajda iki maşın bir-birinə toxunur, hər ikisi fırlanır, hər ikisi çəmənliyə yuvarlanır. Petty-nin mühərriki işləmir. Ama o, qarşıdakı mavi-ağ 21 nömrəli Mercury-də oturan adam debriyajı basır, mühərrikini işlək saxlayır və zədəli maşını ilə çəmənlikdən sürünərək finiş xəttini keçir. Təxminən 20 mph sürətlə. Daytona 500-ü qazanan David Pearson məhz bu adamdır.
İndi dayan və düşün: NASCAR tarixinin ən çox yarış qazanan ikinci adı, girdiyi hər beş yarışdan birini qazanan bir sürücü niyə Richard Petty qədər məşhur deyil? Cavab, Pearson-ın karyerasının əsl hekayəsidir. Hazırsansa, The Silver Fox-un səssiz mirasına yaxından baxaq.
The Silver Fox Kim İdi? Pearson-ın Karyerasına Ümumi Baxış
David Gene Pearson 22 dekabr 1934-cü ildə Cənubi Karolina-nın Spartanburg şəhərində doğuldu və 12 noyabr 2018-ci ildə, 83 yaşında, eyni şəhərdə həyata gözə yumdu. NASCAR Cup Series Trackslarında 1960-dan 1986-ya qədər, tam 27 mövsüm boyu görünmüşdür. 1960-da ilin çaylağı seçildi; heç kim daha nənin gələcəyini bilmirdi.
Gələn şey isə bu idi: 574 yarış, 105 qələbə, 366 ilk 10 bitiriş və 113 pole position. "The Fox" deyə başlayan ləqəbi illər ərzində "The Silver Fox"a çevrildi, çünki tülkü kimi ağıllı yarışırdı və saçları ağardıqca bu ad ona yumurtaya layiqincə uyğun gəldi. Pearson-ın ən çox özünə məxsuslaşdığı dövr isə 1972-1979 arası, Wood Brothers Racing-in 21 nömrəli Mercury-sini sürdüyü illər idi.
Ən vacib məqamlar
- 574 startda 105 qələbə, NASCAR-ın bütün zamanlar siyahısında Petty-dən sonra ikinci
- Üç Cup çempionluğu: 1966, 1968, 1969
- Karyera qazanma faizi %18,29 (Petty-ninki %16,9)
- 1973 mövsümü: 18 startda 11 qələbə, tarixin ən yüksək mövsüm qazanma nisbəti %61
- Tək Daytona 500 qələbəsi: 1976, son tur toqquşması ilə
Üç Çempionluq: 1966, 1968 və 1969-da Zirvədə

Pearson-ın üç çempionluğu da tam proqramla çıxdığı illərdə gəldi və bu təsadüfi deyil. 1966-da Dodge ilə çıxdığı mövsümündə 42 yarışın 15-ni qazandı; bu, o vaxta qədər NASCAR tarixinin ikinci ən yaxşı mövsüm qələbə sayı idi. 1968-də Holman-Moody Ford-ları ilə 49 yarışın 48-nə çıxdı və 16 qələbə topladı. Maraqlı detal: Petty də o il tam 16 yarış qazanmışdı, amma çempionluq Pearson-ın oldu, Petty üçüncü bitirdi. 1968-69-da Pearson və komandası ümumiyyətlə 27 qələbə topladı; o dövrün Holman-Moody-si adeta qələbə maşını idi.
1969, Pearson-ın tam proqramlı son mövsümü oldu, amma nə bir mövsüm: 51 startda 11 qələbə, 42 ilk 5 və 44 ilk 10. Həmçinin Daytona 500 təsnifatlarında 190 mph həddini aşan ilk sürücü kimi tarixə düşdü. Bu üç çempionluqla Pearson, Lee Petty ilə birlikdə NASCAR tarixinin çempionluq cədvəlində yer aldı; Richard Petty, Dale Earnhardt və Jimmie Johnson-un yeddi çempionluq rekordu əlbəttə başqa bir liqadır, amma üç çempionluq az qazanılmış bir şey deyil.
Petty mi Pearson mı? NASCAR Tarixinin Ən Yaxşı İkili Rəqabəti
Gəlin dürüst olaq: NASCAR deyəndə aklına ilk olaraq Richard Petty gəlir, The King, 200 qələbə, 7 çempionluq. Amma rəqəmlərə bir az daha yaxından baxanda işlər qarışır. Petty 1.184 startda 200 qələbə qazandı; qələbə faizi %16,9. Pearson 574 startda 105 qələbə qazandı; qələbə faizi %18,29. Yəni Pearson, Petty'dən daha az yarışdı və daha yüksək nisbətdə qazandı. Girdiyi təxminən hər beş yarışdan birini. Bunun nə qədər dəhşətli bir səmərəlilik olduğunu düşün: hər həftə yox, amma çıxdığında qazanma ehtimalın beşdə bir.
İkisi karyeraları boyunca 551 yarışda qarşılaşdı və 63 dəfə ilk iki sıranı paylaşaraq bitirdilər; Pearson bu daxili qarşıdurmaların 33-ünü, Petty 30-nu aldı. Ümumi müqayisələrdə Petty daha tez-tez öndə bitirdi (290-ya 261), amma böyük traslarda işlər Pearson'a sürüşməyə başladı: 1 mildən uzun ovallərdə Pearson 13-9 öndə idi və Daytona'da Petty'yə qarşı 4-0'lıq bir seri tutmuşdu.
Bir-birləri haqqında söyledikləri də bu rəqabətin səviyyəsini ümumiləşdirir. Petty, Pearson'ın qısa trasda, superspeedway'də, yol trasında, hətta torpaq trasda hər kəsi yənə bilən bir sürücü olduğunu, onu yənməyin digərlərini yənməkdən daha dəyərli hiss etdirdiyini və Pearson tam proqramla yarışsaydı 200 qələbə həddinə çata biləcəyinə inandığını söyləmişdi. Pearson isə Petty'yi ötməyi hər zaman ən yaxşını ötmək kimi gördüyünü bildirmişdi. Yəni masa tennisi rəqibi kimi; bir-birlərindən daha yaxşı oyunçu oldular.
1976 Daytona 500: Tarixin Ən Məşhur Son Turu
Pearson'ın tək Daytona 500 qələbəsi, NASCAR tarixinin ən dramatik finallarından birində gəldi. 1976-cı ilin 200 turluq yarışında Petty 40 tur, Pearson 37 tur öndə idi; iki əfsanə yarışı adətən aralarında paylaşırdı. Son tura Petty bir neçə avtomobil boyu fərqlə girdi. Pearson arxa düzlükdə klassik sapan keçid hərəkəti ilə üstünə gəldi, son döngüdə iki maşın bir-birinə toxundu və hər ikisi öndəki düzlükdə, finiş xəttinə təxminən 100 feet qala infield çəmənliyinə yuvarlandı.
Petty'nin maşını bir daha işləmədi. Pearson'ınkı işlədi. The Silver Fox zədəli Wood Brothers Mercury'sini çəmənlərin üzərindən, mühərriki söndürməmək üçün yumşaqca, təxminən 20 mph sürətlə xəttə sürdü və Daytona 500'ü qazandı. Sıfıra yaxın bir sürətlə qazandığı üçün yox, tam da buna görə əfsanələşən bir qələbə. 2026-cı ildə bu yarışın 50. ilində hələ də "ən böyük Daytona 500 finali hansı idi, 1976 yoxsa 1979?" mübahisəsi aparılır; sənin təxminin hansıdır?
O il Pearson sadəcə Daytona ilə kifayətlənmədi: eyni mövsümdə World 600 və Southern 500'ü də qazanaraq NASCAR'ın Triple Crown'u sayılan bir üçlüyü topladı. 22 yarışda 10 qələbə alan bir mövsüm idi bu, amma az sonra görəcəyimiz səbəbdən çempionluq cədvəlində yalnız doqquzuncu sırada bitirdi.
Qismən Proqramın Qiyməti: Niyə Daha Məşhur Deyil?
Burada karyerasının ən maraqlı paradoksu var. Pearson, xüsusilə Wood Brothers illərində, təqvimin tamını yox seçilmiş yarışları yarışırdı. NASCAR-ın xal sistemi ümumi yığıma əsaslandığı üçün az yarışan bir sürücü riyazi olaraq çempionluq yarışından kənarda qalırdı; nə qədər çox qazansa da qazansın. 1973-də Pearson 18 startda 11 qələbə qazandı, yəni girdiyi yarışların 61%-ni qazandı, NASCAR tarixinin ən yüksək mövsüm qələbə faizi budur. Çempionluq? Səkkizinci sıradada. Amma ilin sonunda NASCAR-ın ilin sürücüsü seçildi. 1976-da 10 qələbə ilə doqquzuncu, 1974-də üçüncü oldu. Sistem belə idi.
1972-1979 arası Wood Brothers dövründə 43 qələbə topladı; 1972-73-də yalnız 36 startda 19 dəfə damalı bayraq gördü. Yəni Pearson "hər həftə yarışan və hər həftə uduzan" deyil, "seçdiyi yarışlarda qazanmağa fokuslanan" bir yarışçı idi. Bugünkü dillə desək, həcm əvəzinə səmərəlilik oynadı. Petty-nin 200 qələbəsi və 7 çempionluğu masada durarkən, Pearson-un kartı daha kompakt, amma qram-qram qızıl idi: eyni dövrdə, oxşar avadanlıqla, daha az fürsətdə daha yüksək nisbət.
Pistlərin Kralı: Darlington, Michigan və Pist Rekordları
Pearson bəzi pistlərlə adətən xüsusi bir münasibət qurdu. "Too Tough to Tame" adlanan Darlington-da 10 qələbə ilə bütün dövr-lərin ən çox qazanan sürücüsüdür; eyni pistdə 12 pole position var. Michigan-da 9 qələbə, Charlotte-da 13 pole (ardıcıl 11 daxil olmaqla rekord) topladı. Qələbələrinin paylanması da nə qədər tam bir sürücü olduğunu göstərir: 54 qısa pist, 48 superspeedway, 23 torpaq pist və 3 yol pisti qələbəsi. Qısacası hər zəmində qazandı. 27 mövsümünün hər birində ən azı bir ilk 10 bitirişi var və 1969-da bir Cup mövsümündə ən çox tur tamamlayan sürücü oldu: 14.270 tur.
Karyerasının ilk böyük qələbəsi belə onun xarakteristikasını ümumiləşdirir: 1961 World 600-də son iki turda təkəri partladı, amma son turu təxminən 20 mph sürətlə sürüşkənək çəkərək bitirdi və qazandı. 15 il sonra Daytona-da da eyni soyuqqanlılıq, eyni nəticə. Son qələbəsi 1980-də, Darlington-da gəldi; 100. qələbəsini Mart 1978-də Rockingham-da almışdı. 1979-da Wood Brothers ilə pit razılaşmazlığı üzündən yollarını ayırdı (maşından təkər somunları tam Taxılmadan çıxılmışdı), ardından Dale Earnhardt-ın zədələndiyi dövrdə Rod Osterlund üçün dörd yarış koştu və aralarında mövsümün Southern 500-ünün də olduğu nəticələrlə çıxış etdi; o il NASCAR-ın ən sevilən sürücüsü seçildi. Karyerasının sonunda 1986-87-də avtomobil sahibi olaraq Busch Series çempionluğu belə qazandı.
Mirası: Pearson mu Petty mi Mübahisəsi və Hall of Fame
Peki onda net cavab: David Pearson niyə az tanınır? Çünki qismən proqram üzündən xal sıralamalarında həmişə gerilərdə qaldı və NASCAR-ın hekayəsini çempionluq sıralamaları ya da qələbə faizləri deyil, zirvədəki adlar müəyyən edir. Amma səmərəlilik danışdıqda rəsm dəyişir: 18,29%-a qarşı 16,9% qələbə faizi, 63 dəfə paylaşılan ilk iki sıra və Petty-nin belə təqdir etdiyi bir sürücü ağılı.
Mükafatlar da gecikmədi. Pearson, NASCAR Hall of Fame-in 2011-ci ilin ikinci sinfinə oyların 94%-ni alaraq sinfin ən yüksək oyu ilə daxil oldu. 1998-ci ildə NASCAR-ın 50 Ən Böyük Sürücüsü, 2023-cü ildə isə 75 Ən Böyük Sürücüsü siyahılarında idi; International Motorsports Hall of Fame (1990) və Motorsports Hall of Fame of America (1993) üzvlüyü də əlavə idi. 1976-cı ildə Olsonite İlin Amerika Sürücüsü seçildi.
Tarixə bir günlük kimi yazılacaq cümlə belə ola bilər: David Pearson NASCAR-ın ən məhsuldar çempionlarından biri idi; az yarışdı, amma çıxdıqda qazanmağı bacaran, Petty-nin kölgəsində qalan, amma hər qarşılaşmada rəqibinə ən çətin sualı verən bir tülkü. 105 zəfərin səssiz mirası, 2026-cı ildə belə "ən yaxşısı kim idi?" mübahisəsini alovlandırmaq üçün kifayət qədər isti durur.
Mənbələr
- David Pearson (racing driver)
- 5 Facts About David Pearson
- David Pearson | NASCAR Hall of Fame
- 1976 Daytona 500: Petty Vs. Pearson - NASCAR Hall of Fame
- David Pearson - Driver
- David Pearson's career in photos
- Driver vs. Driver: Richard Petty vs. David Pearson
- Who Was Better? David Pearson vs Richard Petty