چگونه یک فصل در قهرمانی درگ اروپای FIA می‌گذرد؟

مسابقات درگ
ایجاد: 14 اکتبر 2026

سه کشور، چند پیست افسانه‌ای و ماشین‌های Top Fuel ده هزار اسب بخاری: قهرمانی درگ اروپا با تعداد کمی مسابقه اما با هیجانی جدی پیش می‌رود.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

قهرمانی درگ اروپای FIA، سری قهرمانی مورد تأیید FIA است که از سال 1997 در اوج مسابقات درگ اروپا قرار داشته و فصل آن با مسابقه امتیازی در رویدادهایی که در یک‌مشت پیست افسانه‌ای در چند کشور برگزار می‌شود پیش می‌رود. یعنی برخلاف NHRA با صدها کلاس، با یک ساختار کلاسی منتخب و فرمتی «کم اما باادعا» کار می‌کند.

نکات برجسته

در تقویم 2026 سه رویداد وجود دارد: انگلستان، سوئد و آلمان
سریع‌ترین کلاس Top Fuel است: بیش از 10.000 اسب بخار قدرت، زیر 4 ثانیه 300 مایل بر ساعت
مسابقه آزمایشی معتبر 20 امتیاز، پیروزی در رویداد تا 100 امتیاز ارزش دارد
فینال فصل: 10 تا 13 سپتامبر 2026، Santa Pod Raceway
رانندگان خارج از اروپا نیز با مجوز بین‌المللی FIA می‌توانند مسابقه دهند

قهرمانی درگ اروپای FIA دقیقاً چیست؟

می‌دانم که وقتی در آمریکا صحبت از مسابقات درگ می‌شود، ذهن همه به سراغ NHRA می‌رود. اما صحنه جهانی به آنجا محدود نمی‌شود. قهرمانی درگ اروپای FIA (EDRC)، قهرمانی رسمی درگ اروپای فدراسیون بین‌المللی Automobile است و از سال 1997 معتبرترین سری درگ چهارچرخ قاره به شمار می‌رود. کار سازماندهی را Drag Racing Europe بر عهده دارد.

فلسفه اینجا بسیار ساده و به نظرم بسیار شیك است: به‌جای اداره یک تقویم طولانی، رویدادهای واقعاً بزرگ را در چند پیست افسانه‌ای برگزار کن. تقویمی که در گذشته تا شش مرحله در چهار کشور می‌رسید، امروز ساده‌تر شده است. رقبا به دو گروه اصلی حرفه‌ای و sportsman تقسیم می‌شوند؛ در کلاس حرفه‌ای، دو رقیب برای سریع‌ترین زمان در طول یک‌چهارم مایل به رقابت می‌پردازند. همین‌قدر خالص، همین‌قدر روشن.

تقویم 2026: سه کشور، سه ایستگاه بزرگ

تقویم رسمی 2026 FIA از سه رویداد تشکیل شده و هر یک به‌تنهایی یک جشنواره درگ است:

رویداد	پیست	کشور	تاریخ
FIA Main Event	Santa Pod Raceway	انگلستان	22 تا 25 مه
Summit Racing Equipment Internationals	Tierp Arena	سوئد	6 تا 9 اوت
NitrOlympX	Hockenheimring	آلمان	21 تا 23 اوت

هر سه نام را برایتان توضیح می‌دهم. Santa Pod Raceway، اولین پیست دائمی درگ اروپاست و به‌طور سنتی هم محل آغاز و هم پایان فصل است. FIA/FIM Euro Finals در تاریخ 10 تا 13 سپتامبر 2026 نیز در Santa Pod برگزار می‌شود؛ در این رویداد بیش از 250 تیم از بهترین تیم‌های قاره در کنار Top Fuelهای 300 مایل بر ساعت گرد هم می‌آیند. Tierp Arena، مجموعه فوق مدرن سوئد است که رکوردهای سرعت در آن شکسته می‌شود. NitrOlympX در Hockenheimring اما بزرگ‌ترین جشنواره این عرصه است: در فصل گذشته بیش از 47.000 تماشاگر رکوردشکن حضور داشتند.

یک نکته کوچک: مسیرهایی مانند Alastaro Circuit در فنلاند که در سوابق مربوط به سال‌های گذشته دیده می‌شوند، در تقویم رسمی امروز 2026 وجود ندارند. یعنی فصل در سه کشور با سه قله بزرگ می‌گذرد و در سپتامبر با فینال‌های Santa Pod به پایان می‌رسد. انتظار می‌رود تقویم 2027 نیز به‌زودی اعلام شود.

کلاس‌ها: آشنا از NHRA اما به سبک اروپایی

Dört saniyede 483 kilometreye ulaşan 10.000 beygirlik nitrometan canavarları, Avrupa drag pistlerinin tartışmasız yıldızları.

در EDRC پنج کلاس حرفه‌ای مسابقه می‌دهند و نام‌هایشان برای تماشاگران NHRA آشنا به نظر خواهد رسید. اما نکته جذاب این است که اروپا این کلاس‌ها را با قوانین و شخصیت خودش اجرا می‌کند. بیایید به‌سرعت همه را بشناسیم:

Top Fuel Dragster: ستاره فراری این مجموعه. موتورهای سوپرشارژر خورو V8 با سوخت نیترومتان بیش از 10.000 اسب بخار قدرت تولید می‌کنند؛ راکت‌هایی که از حالت سکون شروع کرده و در کمتر از چهار ثانیه از 300 مایل بر ساعت (حدود 483 کیلومتر بر ساعت) عبور می‌کنند. بدون شک، سریع‌ترین کلاس درگ ریسینگ.
Top Methanol Dragster و Top Methanol Funny Car: خویشاوندان سریع و یک پله پایین‌تر از Top Fuel با سوخت متانول. نامشان را تغییر داده بودند: این کلاس‌ها که پیش‌تر «Top Alcohol» نامیده می‌شدند، در سال 2017 با هم ادغام شدند و امروز به‌عنوان یک کلاس مشترک برگزار می‌شوند.
Pro Modified: شاسی مسابقه‌ای خالص و موتورهای V8 عظیم. راندهای پنج ثانیه‌ای و سرعت‌های بیش از 245 مایل بر ساعت اینجا کارِ روزمره است.
Pro Stock Car: خودروهایی موسوم به «Doorslammer» که با درهای واقعی سوارشان می‌شوید. ظاهر و مشخصات فنی با قوانینی چنان سخت محدود شده‌اند که این کلاس عملاً پلی میان خودروی کارخانه‌ای و پیست درگ به شمار می‌رود.

طبق مقررات ورزشی 2026، مسافت مسابقه برای Pro Modified و Top Methanol Dragster و Funny Cat دقیقاً 1/4 مایل (402.33 متر) است. در Top Fuel اما به‌دلیل مقررات جدید ایمنی، اندازه‌گیری زمان و سرعت بر مبنای 1000 فوت ثبت می‌شود؛ دانستن این تفاوت هنگام خواندن رکوردها به کارتان می‌آید.

تخت رکوردها دست کیست؟

وقتی اعداد حرف می‌زنند، جدی بودن ماجرا روشن می‌شود. در Top Fuel رکورد زمان 1000 فوت متعلق به Ida Zetterström است که در مه 2023 در Santa Pod 3.773 ثانیه رانده است؛ و رکورد سرعت را Duncan Micallef در اوت 2024 در Tierp Arena با 321.40 مایل بر ساعت به دست آورده است. در Top Methanol Dragster زمان 5.209 ثانیه‌ای Timo Habermann و در Pro Modified زمان 5.724 ثانیه‌ای Jan Ericsson برجسته‌اند. و بر تخت Pro Stock Jimmy Ålund نشسته است: 6.485 ثانیه و 215.09 مایل بر ساعت، هر دو در Tierp. آقایی که عملاً باید تقریباً جلوی چشمانش باشد تا سرعتش را ببینی.

سیستم امتیازدهی قهرمانی چگونه کار می‌کند؟

این کمتر شناخته‌شده‌ترین و البته از نظر من زیرکانه‌ترین بخش این مجموعه است. امتیازها از دو در جداگانه می‌آیند: دورهای تعیین خط (qualifying) و دورهای حذفی پس از آن. یعنی در یک رویداد نه‌تنها فینال‌ها، بلکه راند محکم صبح شنبه‌ات هم امتیاز دارد. هر شرکت‌کننده‌ای که در تعیین خط ران معتبری انجام دهد 20 امتیاز می‌گیرد؛ به‌علاوه رتبه 1 در جدول 8 امتیاز، رتبه 2 هفت امتیاز و رتبه 3 شش امتیاز به همراه دارد. سه زمان عبور سریع نیز امتیازهای 3-2-1 دارند.

امتیازهای حذفی اما به دورِ حذف شدن شما بستگی دارند. بزرگ‌ترین مجموعه در بازه 9 تا 16 خودرو است: برنده 100 امتیاز، فینالیست 80، حذف‌شدگان دورهای قبلی به ترتیب 60 و 40 و 20 امتیاز می‌گیرند. در رویدادهای با مشارکت کمتر، امتیاز برنده تا 40 هم پایین می‌آید، اما پیام این است: هر راندی که می‌رانید، شما را کمی بیشتر به قهرمانی نزدیک می‌کند.

شکننده تساوی سه مرحله‌ای است: ابتدا تعداد برد‌های سر به سر در فصل، سپس بیشترین دور برده در دورهای حذفی، و در نهایت امتیازهای شکستن تساوی بر اساس رویداد (برنده 5، فینالیست 3، نیمه‌نهایی 2، یک‌چهارم‌نهایی 1).
اگر رویداد به تعویق بیفتد امتیازها هم واقعیتی بی‌احساس دارند: اگر پیش از شروع مرحله انتخابی لغو شود، به همه کسانی که بازرسی فنی را پشت سر گذاشته‌اند 10 امتیاز تعلق می‌گیرد؛ اگر پس از مسابقه لغو شود، تنها امتیازهای مسابقه و دور اول محاسبه می‌شود.
امتیازها بین رقبا قابل انتقال نیست؛ زحمت تو مال توست، مال من هم مال من.

تفاوت میان FIA و NHRA چیست؟

خیلی‌ها این را می‌پرسند و حق هم دارند. چشمگیرترین تفاوت مقیاس است: در سری بزرگ NHRA در 15 رده زیر بیش از 200 کلاس خودرویی می‌بینی. اما در قهرمانی اروپای FIA پنج کلاس حرفه‌ای وجود دارد و فصل با رقابت امتیازی در چند رویداد پیش می‌رود. می‌توانی یکی را مانند یک سالن غذاخوری عظیم دبیرستانی و دیگری را مانند یک سفره منتخب تصور کنی.

در سمت مقررات، مسافت نسبتاً کوتاه است؛ FIA معمولاً قوانین خود را یک سال پس از NHRA به کار می‌گیرد و دو سیستم از نظر فنی بسیار به هم نزدیک‌اند. شکاف اصلی در بودجه‌هاست: برای تیم‌های NHRA، مقیاس در لیگ دیگری قرار دارد. به همین دلیل بهتر است صحنه‌های اروپا را جاهایی بدانیم که همان اشتیاق با منابع محدودتر اما با همان شور و هیجان تجربه می‌شود. همچنین فراموش نکن که رانندگان دارای مجوز FIA از خارج از اروپا هم می‌توانند در مسابقات شرکت کنند؛ درها به روی بیرون بسته نیست.

آیا خلبانان ترکیه‌ای می‌توانند وارد این صحنه شوند؟

سؤال خوبی است و صادقانه پاسخ می‌دهم: تا امروز هیچ اطلاعات قابل راستی‌آزمایی درباره یک خلبان ترک که در قهرمانی درگ اروپای FIA مسابقه داده باشد در اختیار نداریم. در ترکیه این صحنه زنده است و تقویم 2026 قهرمانی درگ ترکیه شامل مراحل پیست درگ کپز است؛ اما این یک قهرمانی محلی است و سازمانی جدای از جام اروپایی FIA.

پس آیا در بسته است؟ نه. طبق قوانین رسمی، برای اینکه یک راننده وارد EDRC شود باید مجوز بین‌المللی مسابقات FIA مختص رده درگ خودش را دریافت کند و رانندگان غیراروپایی از مسابقات کنار گذاشته نمی‌شوند. هزینه ثبت‌نام قهرمانی 800 یورو + مالیات بر ارزش افزوده است و باید حداقل 30 روز پیش از رویداد پرداخت شود؛ هزینه‌های عادی شرکت در مسابقات نیز به‌طور جداگانه اعمال می‌شود. بنابراین در تئوری، در ورودی پیست برای یک خلبان ترک باز است؛ آنچه کم است، نامی است که هنوز از آن در عبور کرده باشد. شاید شنیده باشی که سدا کاچان در سال 2024 نخستین خلبان زن ترکی بود که قهرمان اروپا شد، اما او در زمینه مسابقات پیستی است؛ نباید آن را با صحنه درگ اشتباه گرفت. به نظرم این خلأ، مانند دعوتی است که منتظر پر شدن در آینده نزدیک است. اگر به جای او بودی، درخواست می‌دادی؟

در 2026 چه کسانی بر تخت هستند؟ قهرمانان اخیر

اگر می‌خواهی فصل را دنبال کنی، بهتر است این نام‌ها را حفظ کنی. قهرمانان اخیر چنین‌اند: در Top Fuel سوزان کالین، در Top Methanol ساندرو بلّیو، در Pro Stock رابین نورن، در Pro Modified یره رانتانیِمی. در فصل قبل، جندیا ارباخر Top Fuel و جانی لاگ Top Methanol را برده بودند؛ رانتانیِمی و غول Pro Stock جیمی آلوند هم در همان سال قهرمان بودند.

Ålund'ı ayrıca anmadan geçemiyorum: در Pro Stock از 2009 تا 2024 قهرمانی‌های پیاپی (2009، 2011، 2013، 2014، 2016، 2018، 2019، 2022، 2024) و به‌علاوه یک تاج Pro Modified در سال 2018. راننده‌ای که کلاس را عوض می‌کند و باز هم در قله می‌ماند، و رکوردها هم در دستان اوست... چنین نام‌هایی ستون فقرات صحنه اروپا هستند و رقابت با آن‌ها در هر رویداد، برای رانندگان جوان حتی در حد یک رویا، افتخاری سنگین است.

چرا باید یک فصل را دنبال کنید؟

چون این مسابقات، خالص‌ترین شکل درگ ریسینگ را در مقیاس قاره عرضه می‌کند: یک چهارم مایل، دو خودرو، یک برنده. اگر پیش از خاموش شدن چراغ‌های کهربایی Christmas Tree نمی‌توانی ضربان قلبت را مهار کنی، تماشای یک پرش Top Fuel در Tierp تو را کاملاً می‌سوزاند. تقویم کوتاه است، هر ایستگاه یک ماجرای جداست و امتیازها در هر دور دوباره توزیع می‌شوند؛ یعنی قهرمانی تا رویداد آخر تضمین‌شده نیست. در این سفر که در ماه مه از Santa Pod آغاز می‌شود و در سپتامبر دوباره در Santa Pod به پایان می‌رسد، فقط یک توصیه دارم: تقویم را از همین حالا در گوشی‌ات ثبت کن، چون در این برنامه حتی یک آخر هفته هم ارزش از دست دادن ندارد.