در فصل 2026 ایندی‌کار چه کسانی برای قهرمانی تلاش می‌کنند؟

  • IndyCar
  • ایجاد: 23 اکتبر 2026
آلکس پالو با فصلی شامل ۶ پیروزی و ۸ پول پوزیشن، قهرمانی چهارم پیاپی خود را یک مسابقه مانده به پایان قطعی کرد و رقبایش را صرفاً تماشاچی گذاشت.
آلکس پالو با فصلی شامل ۶ پیروزی و ۸ پول پوزیشن، قهرمانی چهارم پیاپی خود را یک مسابقه مانده به پایان قطعی کرد و رقبایش را صرفاً تماشاچی گذاشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

در فصل 2026 IndyCar، کسی که واقعاً رقابت قهرمانی را سخت کرد، آلک پالو بود؛ راننده اسپانیایی چهارمین قهرمانی متوالی و پنجمین قهرمانی کلی خود را بدون پایان فصل، فقط با یک مسابقه باقی‌مانده قطعی کرد. کایل کرکوود، کریستین لاندگارد، پاتو اووارد و دیوید مالوکاس در مقاطع مختلف فصل فرمان را به دست گرفتند، اما هیچ‌کس نتوانست پاسخی برای 6 پیروزی، 8 پول و 673 دور پیشتازی پالو داشته باشد. این هم داستان کامل این فصل، از ابتدا تا انتها با ریتم کارت و مسابقه.

نکات برجسته

  • آلک پالو چهارمین قهرمانی متوالی و پنجمین قهرمانی کلی خود را با یک مسابقه باقی‌مانده قطعی کرد
  • پالو فصل را با 631 امتیاز به پایان رساند: 6 پیروزی، 8 پول، 12 سکو، 673 دور پیشتازی
  • فلیکس روزنکوییست ایندیاناپولیس 500 را با اختلاف 0,0233 ثانیه برد - نزدیک‌ترین فینیش تاریخ این مسابقه
  • IndyCar در 16 ژوئن خروجی قدرت هیبریدی را به‌صورت پیست‌محور 10-25 درصد کاهش داد
  • دنیس هاوگر به‌عنوان تازه‌وارد سال 2026 انتخاب شد

فصل 2026 IndyCar چگونه گذشت و چه کسانی قهرمانی را به چالش کشیدند؟

اگر کنجکاوی، پاسخ روشن است: فصلی بود که واقعاً کسی نتوانست به چالش بکشد. تقویم 18 مسابقه‌ای که در اول مارس در سنت پترزبورگ آغاز شد و در 6 سپتامبر در لاگونا سکا به پایان رسید، راننده اسپانیایی چیپ گاناسی ریسینگ تقریباً هرگز کند نشد. این، فصل رسمی قهرمانی شماره 115 سری و سال سی‌ویکم زیر پرچم IndyCar Series بود - یعنی سالی که برای ثبت در کتاب‌های تاریخ مناسب است. درخشید - یعنی سالی که در کتاب‌های تاریخ ثبت خواهد شد.

جدول نهایی پالو باورنکردنی است: صدرنشینی با 631 امتیاز، در پی آن کایل کرکوود با 545 امتیاز و بلافاصله پس از او کریستین لاندگارد با 535 امتیاز. پاتو اورد با 522 امتیاز و دیوید مالوکاس با 514 امتیاز. ممکن است به ذهنتان بیاید «خب، این چه نوع برتری‌ای است؟» - این‌طور فکر کنید: پالو پس از آیووا (مسابقه سیزدهم) دقیقاً 90 امتیاز جلوتر از کرکوود بود، یعنی در میانه فصل کار عملاً تمام شده بود. حتی با این قهرمانی، راننده اسپانیایی در فهرست همه دوران پس از 7 قهرمانی

ای. جی. فویت و 6 قهرمانی هم‌تیمی‌اش اسکات دیکسون در رتبه سوم قرار گرفت. چهار قهرمانی متوالی هم به‌تنهایی شاهکار بود. ریتم‌های سهمگین پالو:

ریتم‌های سهمگین پالو: 6 برد، 8 پول، 673 دور در صدر

پالو در تمام لحظات فصل امضا گذاشت. در مسابقه افتتاحیه سنت در مسابقه افتتاحیه سنت پول در سنت پترزبورگ از آنِ اسکات مک‌لافلین بود اما پالو با استراتژی overcut - یعنی وقتی رقیبان وارد پییت شدند، چند دور دیگر در پیست ماند - پیشی گرفت و با اختلاف حدود 13 ثانیه پیروز شد. پیت 7,3 ثانیه‌ای او در برابر 8,4 ثانیه رقیب، او را به قله رساند و نخستین پیروزی لانگ بیچ دوران حرفه‌ای‌اش را به ارمغان آورد. پالو که در دیترویت چهارمین پیروزی خود را کسب کرد، اختلاف با کرکوود را به 62 امتیاز رساند. وقتی کار به پیست‌های بیضی رسید، اوضاع تغییر نکرد.

وقتی به پیست‌های بیضی شکل رسیدیم، تصویر تغییر نکرد. در مسابقه بیضی چهارم فصل در نشویل، با لاستیک‌های سخت از نیوگاردن و مالوکاس گذشت و پنجمین پیروزی‌اش را جشن گرفت و اختلاف را به 83 امتیاز رساند. با کسب پنجمین pole پیاپی در Road America، تنها پنجمین راننده سری شد. یک فصل بی‌نقص مثل صفرِ کره؛ اگر تو بودی هم همین‌طور می‌راندی، ولی بیایید شانست را امتحان کنیم.

حریفان کجا ایستادند: کیرک‌وود، لاندگارد، اووارد و مالوکاس

هر قهرمانی یک داستان «کاش می‌شد» هم دارد. کیرک‌وود در پیست خیابانی جدید آرلینگتون در ۱۶ دور آخر از پالو گذشت و پیروز شد و صدرنشینی قهرمانی را به دست گرفت - بله، حتی یک دوره هم پیشتاز بود. اما آن اختلاف زیاد دوام نیاورد. لاندگارد در گران‌پری سونسیو به سری ۴۷ مسابقه بدون پیروزی پایان داد و جشن دیگری افزود، و مالوکاس هم دومین رتبه بهترین کارش را گرفت.

شکست فصل اووارد در مید-اوهایو رخ داد: اولین پیروزی فصل و اولین ۱-۲ تیم ارو مک‌لارن در یک روز. مالوکاس به‌سرعت با صندلی جدیدش در پنسکه سازگار شد - در فینیکس اولین پول کارش را گرفت و فصل را در جمع پنج نفر اول به پایان رساند. در جبهه پنسکه البته یوزف نیوگاردن فراموش نشد: در فینیکس وقتی پیشتاز پالو به دیوار خورد پیروز شد و صدر جدول امتیازات را به دست آورد؛ در گیت‌وی هم بعد از تغییر صدر با راسموسن در میان چهار نفر نخست، با پیروزی پیست را ترک کرد. اما وقتی انفجارهای فردی به یک ریتم پیوسته تبدیل نشدند، مسابقه قهرمانی تک‌نفره ماند.

و برای کسانی که به آنچه در جدول امتیازات نمی‌تابد هم علاقه‌مندند: در ارزیابی پایان فصل، پنج نامی که بهتر از چیزی که جدول نشان می‌دهد رانده بودند برشمرده شدند - دیوید مالوکاس، فلیکس روزنکویست، ویل پاور، مارکوس آرمسترانگ و گراهام رهال. مارکوس اریکسون هم در میانه فصل به‌عنوان "راننده‌ای که بیشترین پیشرفت را داشت" برجسته شد و با 429 امتیاز در جایگاه هفتم فصل را بست. اگر تو بودی کدام را دنبال می‌کردی؟ انتخاب من روزنکویست بود، دلیلش را همین حالا می‌گویم.

ایندیاناپلیس 500: نزدیک‌ترین فینال تاریخ با 0,0233 ثانیه

110. ایندیاناپلیس 500 در 24 مه برگزار شد و در خاطره‌ها حک شد. پول از آنِ پالو بود اما برنده او نشد. فلیکس روزنکویست با عبور از دیوید مالوکاس که برای مایر شنک ریسینگ می‌راند با اختلاف 0,0233 ثانیه، پیروزی را از آن خود کرد - نزدیک‌ترین فینیش عکسی در تاریخ این مسابقات. مقداری به اندازه یک قاب عکس، یک کاریر را کاملاً تغییر داد.

در جبهه قهرمانی اما نکته جالبی وجود داشت: پالو مسابقه را هفتم به پایان رساند و به‌دلیل تخلف فنی ۵ امتیاز از دست داد - اما جدول به ضرر او تغییر نکرد و اختلافش را به ۳۲ امتیاز رساند. یعنی حتی در ایندی 500 روزی از راه رسید که قهرمان از دور لبخند زد.

دوره هیبرید چگونه بر فصل اثر گذاشت؟

Pistte saatte 250 kilometrede turbo gibi çalışan hibrit güç, sezonun ortasında pist bazında yüzde 10-25 kısılarak şampiyonluk yarışının gizli aktörü oldu.

اگر جنبه فنی هم به کارت می‌آید، بگویم: سیستم هیبریدی ایندی‌کار هنگام فعال شدن در پیست‌های جاده‌ای و شهری حدود 120 اسب‌بخار قدرت اضافی فراهم می‌کند و خروجی کل را به بالای 800 اسب‌بخار می‌رساند. یعنی به نوعی مثل این است که گوشی‌ات را شارژ کنی و به جای حالت عادی استفاده روزمره، آن را روی حالت توربو بگذاری - البته روی پیست و با سرعت 250 کیلومتر بر ساعت.

مشکل این است که این قدرت اضافه برای همه شادی برابری نیاورد. در میانه فصل، در ۱۶ ژوئن، ایندی‌کار اعلام کرد که در مسابقات باقی‌مانده خروجی قدرت یونیت‌های هیبریدی به‌طور پیست‌محور ۱۰ تا ۲۵ درصد کاهش خواهد یافت. اما تغییر قواعد استفاده از سیستم در ایندی 500 با بازخورد شدیدی از سوی جدول 33 خودرویی روبه‌رو شد. در میان طرفداران هنوز بحث میشود که آیا این سیستم کیفیت مسابقه را افزایش میدهد یا نه. انتقال به موتورهای V6 هیبریدی دوقلوتوربو 2.4 لیتری در سال 2028، ملموسترین نشانه این است که این تنش هرگز پایان نخواهد یافت. به نظر من داستان اصلی هیبرید سال به سال نوشته خواهد شد.

پیستهای جدید، نامهای از دست رفته و طوفان بازار رانندگان

تقویم 2026 فقط مسابقهها نبود، بلکه داستانی از تحول نیز بود. در حالی که پس از 8 سال به Phoenix Raceway بازمیگشتیم، یک پیست خیابانی جدید در شهر آرلینگتون تگزاس برای اولین بار برگزار شد. Freedom 250 در واشنگتن دی.سی. در ژانویه به تقویم اضافه شد و در اوت نخستین حضور خود را داشت. تورنتو نیز با قراردادی 5 ساله از Exhibition Place به مارکهام منتقل شد؛ Milwaukee Mile به عنوان آخر هفته دو مسابقه باقی ماند، اما Thermal Club و Iowa Speedway از تقویم حذف شدند. فصل شامل دو مسابقه شب prime-time در نشویل و گیتوی نیز بود - زیباییشناسی مسابقه شب واقعاً چیز دیگری است، حتماً تماشا کن.

در سمت ترکیب تیمها، حرکات تکاندهندهای وجود داشت:

  • Colton Herta پس از 7 فصل، IndyCar را ترک کرد و راننده تست تیم Cadillac F1 در سال 2026 شد
  • Will Power به جای او به Andretti پیوست؛ Malukas به صندلی شماره 12 پنسکه منتقل شد
  • Mick Schumacher با شماره 47 در RLL و Romain Grosjeان با بازگشت از IMSA با Dale Coyne مسابقه داد
  • PREMA Racing به دلیل مشکلات مالی در هیچ مسابقهای شرکت نکرد
  • Marco Andretti در اکتبر 2025 اعلام کرده بود که بازنشسته میشود

در جبهه تازهواردان، نام درخشانی خود را نشان داد: Dennis Hauger قهرمان 2025 Indy NXT با Dale Coyne Racing به IndyCar رسید و فصل را به عنوان Rookie of the Year به پایان رساند. و یک خداحاحاحی احساسی هم وجود دارد: Scott Dixon دورهای طولانیای را که شامل پولهای بیستوهشتم و آخرینش با Ganassi بود، به پایان رساند - هر 28 پول و 12 پیروزی که از قله به دست آورد با همین تیم came. اسطورهها به تدریج جای خود را به جدیدها میدهند.

برای 2027 چه آموختیم: بحث هیبرید و ریاضیات قهرمانی

فصل 2026 دو چیز را به روشنی به ما نشان داد. نخست، شکست دادن Palou تنها با یک پیروزی ممکن نیست؛ نامهایی مانند Kirkwood، Lundgaard، O'Ward و Malukas باید در طول فصل ریتم ثابتی را حفظ کنند. دوم، دوره هیبرید هنوز در جستجوی هویت است - حتی کاهش خروجی توان در میانه فصل هم بحث را خاتمه نداد. اگر به جای تو بودی، هیبرید را کاملاً حذف میکردی یا منتظر میماندی که تنظیم درست را پیدا کند؟

با این حال، سختگیری درباره فضای کلی فصل بیعدالتی است. پیروزی Rosenqvist در Indy 500 با 0.0233 ثانیه، نخستین مسابقه پیست خیابانی در آرلینگتون، انفجار دو بردی Newgarden و قهرمانی تازهواردی Hauger، سال 2026 را فراموشنشدنی کردند. اگر تازه به مسابقات چرخ باز روی آوردهای، این فصل نقطه شروع فوقالعادهای برای تماشا بود - و تا زمانی که خط زمانی Palou متوقف نشود، دیدن اینکه چه کسی میتواند او را متوقف کند، بزرگترین کنجکاوی فصل بعدی خواهد بود.

منابع