کارتینگ چگونه متولد شد؟ نگاهی به ورزشی از آمریکا دهه 1950 تا امروز

آن وسیله ساده که در یک گاراژ از لوله فولادی و موتور ماشین چمن‌زنی متولد شد، امروز پایه یک ورزش جهانی است که تقریباً تمام ستاره‌های فرمول 1 در آن پرورش یافته‌اند.
آن وسیله ساده که در یک گاراژ از لوله فولادی و موتور ماشین چمن‌زنی متولد شد، امروز پایه یک ورزش جهانی است که تقریباً تمام ستاره‌های فرمول 1 در آن پرورش یافته‌اند.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

کارتینگ در آگوست 1956 در گاراژ یک کارگر فلزکار به نام Art Ingels در جنوب کالیفرنیا متولد شد؛ با موتور ماشین چمن‌زنی که روی شاسی سبکی که از لوله فولادی ساخته بود نصب شد. پشت آن وسیله ساده، ورزشی جهانی نهفته است که امروز میلیون‌ها نفر در آن مسابقه می‌دهند و تقریباً تمامی رانندگان فرمول 1 در آن پرورش یافته‌اند. اما چگونه یک ماشین چمن‌زنی به مدرسه فرمول 1 تبدیل شد؟ بیایید از ابتدا برایتان بگوییم.

نکات برجسته

  • اولین کارت در آگوست 1956 توسط Art Ingels در کالیفرنیا ساخته شد.
  • موتور اولین کارت، یک موتور ماشین چمن‌زنی دست دوم با قدرت 2.5 اسب بخار بود.
  • اولین کارت تولید انبوه یعنی Go Kart 400 به قیمت 129.50 دلار فروخته شد.
  • کارتینگ بین‌المللی از 1964 تاکنون با مسابقات قهرمانی جهان تاج‌گذاری می‌شود.
  • در ترکیه، کارتینگ از 6 سالگی به صورت دارای گواهینامه امکان‌پذیر است.

کارتینگ چگونه متولد شد؟ یک گاراژ، یک لوله فولادی و یک موتور ماشین چمن‌زنی

قهرمان این ماجرا Art Ingels است که در آن زمان در شرکت معروف Kurtis Kraft، تولیدکننده خودروهای ایندی 500، به عنوان کارگر فلزکار کار می‌کرد. یعنی کسی در دسترس بود که کارش را بلد بود؛ فقط یک ایده لازم بود. Ingels در گاراژ خود شاسی‌ای سبک اما به قدر کافی محکم برای تحمل یک بزرگسال از لوله فولادی ساخت. دوستش Lou Borelli هم کار قدرت را بر عهده گرفت: یک موتور ماشین چمن‌زنی دست دوم West Bend 2.5 اسب بخار روی آن نصب کرد. وقتی به کارت‌های امروز نگاه می‌کنید خنده‌دار به نظر می‌رسد، اینطور نیست؟ 2.5 اسب بخار؛ یعنی قدرت یک ابزار باغبانی. اما در همان اولین تست، وقتی چرخ‌ها چرخیدند، ورزشی متولد شده بود.

وقتی اولین کارت در Pomona Raceway معرفی شد، استقبال از انتظار همه بیشتر بود. Duffy Livingstون وقتی کارت را دید شگفت‌زده شد و برای خودش یکی ساخت؛ شریک کاری‌اش Roy Desbrow هم نسخه خودش را تولید کرد. هرچه امروز وقتی یک محصول وایرال می‌شود اتفاق می‌افتد، دقیقاً در کالیفرنیای 1956 در جامعه hot rod رخ داد: همه یک کارت می‌خواستند.

اما نامش را چه کسی گذاشت؟ نام Go Kart را Lynn Wineland، از سردبیران سابق Hot Rod Magazine، پیدا کرد. اولین کارت تولید انبوه یعنی Go Kart 400 به قیمت 129.50 دلار فروخته شد - تقریباً معادل 1,100 دلار با پول امروز. اضافه کنیم که Wineland بابت هر کارت فروخته‌شده 2 دلار حق امتیاز می‌گرفت؛ این تنها نمونه‌ای نیست که نام‌گذاری یکی از سودآورترین معاملات بوده، اما قطعاً از قدیمی‌ترین‌هاست.

از مسابقات پارکینگ تا Rose Bowl: اولین گام‌های این ورزش

محل برگزاری اولین مسابقات ممکن است شما را شگفت‌زده کند: پارکینگ فروشگاه‌ها. چون کارتینگ هنوز پیست اختصاصی نداشت، این ورزش جوان بین فروشگاه‌ها برپا می‌شد و مسابقه برگزار می‌کرد. مداخلات پلیس اجتناب‌ناپذیر شد و در 1957 راه‌حلی پیدا شد: پارکینگ Rose Bowl در پاسادینا به یک مکان رسمی مسابقه تبدیل شد. در همان دوره Dean Moon پیستی به نام Moonza با زمین صاف برگزار کرد - اسمش را هم دوست داشتیم، اینطور نیست؟ سلام دادن به مونت‌کارلو و مسابقه در پارکینگ، دقیقاً روح کالیفرنیای دهه 1950 است.

مدتی بعد این ورزش به ساختاری جدی نیاز پیدا کرد. وکیل و رانندهٔ دون بروبریک با الهام از قوانین Sports Car Club of America مقررات کارتینگ را نوشت و تنها با ۱۲ نفر باشگاه Go Kart Club of America را بنیان گذاشت. آن باشگاه امروز با نام International Karting Federation به حیات خود ادامه می‌دهد. یعنی قوانین کارتینگ از همان ابتدا از سنت جدی ورزش‌های موتوری تغذیه شد - به همین دلیل این ورزش امروز نیز به‌عنوان یک رشتهٔ فنی ادامه دارد.

قوانین، پیست‌ها و اولین موتور اختصاصی: نهادینه شدن کارتینگ

سال 1959 نقطهٔ عطفی برای کارتینگ بود. شرکت Go Kart Manufacturing اولین پیست دائمی کارتینگ را در شهرک آزوسای کالیفرنیا ساخت و در جولای همان سال، Go Kart Club of America اولین رویداد Grand National خود را برگزار کرد. بدین ترتیب این ورزش دیگر از پارکینگ‌ها به خانهٔ خودش نقل مکان کرده بود. در همین حال، لیوینگستون، دسبرو و بیل راولز شرکت Go Kart Manufacturing Co. را در مونروویا تأسیس کرده بودند؛ شرکت را تأسیس کرده بود؛ خالق نخستین کارت یعنی Ingels اما از Kurtis Kraft جدا شد و شرکت خودش یعنی Ingels & شرکت Borelli Kart Company را بنیان گذاشت و برای فصل کریسمس 1958 تنها شش عدد کارت دست‌ساز Caretta تولید کرد. امروز که ارزش کلکسیونی این کارت‌ها را در نظر بگیریم، آدم حریص صاحبان آن شش کارت نمی‌شود که نشود.

از چمن‌زن تا موتورهای اختصاصی کارت

در سال‌های اول، کارت‌ها سرتاسر با راه‌حل‌های عملی کار می‌کردند: موتور هنوز از موتورهای چمن‌زن و اره برقی می‌آمد. در 1959، شرکت McCulloch که سازندهٔ موتور ارهٔ زنجیری بود، اولین موتور کارت اختصاصی تولیدشده را به بازار عرض کرد؛ کلینتون، پاور پروداکتس و وست بند به دنبالش آمدند. یعنی هویت ورزش‌های موتوری کارتینگ دقیقاً در همین نقطه روشن شد: دیگر موتورهای تطبیق‌یافته وجود نداشت، بلکه موتورهایی طراحی‌شده برای کارت وجود داشت. فقط تصور کنید، چیزی که روزی با ماشینی که چمن حیاط را می‌زد شروع شد، به صنعتی تبدیل شود که موتور اختصاصی تولید می‌کند. واقعاً مو به تنم سیخ می‌شود.

در همان سال اروپا هم در زدن شد: برتون راینفرانک اولین کارت‌ها را در نمایشگاه قایق پاریس معرفی کرد و گسترش در اروپا از 1959 آغاز شد. مرکز این ورزش دیگر تنها کالیفرنیا نبود.

تفاوت کارت 1956 با کارت امروز چیست؟

اولین کارت اینگلز به‌شدت ساده بود: ترمز مکانیکی دستی و گیربکس مستقیم بدون کلاچ. کنترل ترمز با دست؟ بله، به اولین کسانی که امتحانش کردند ادای احترام می‌کنیم. در دههٔ 1960، اکسل عقب یکپارچه، ترمز دیسکی هیدرولیک کنترل‌شده از پدال چپ، کلاچ گریز از مرکز و لاستیک‌های پهن‌تر استاندارد شدند. یعنی کارتینگ در مدتی کوتاه حدوداً بیست‌ساله کاملاً بالغ شد. به‌طور خلاصه مقایسه کنیم:

ویژگیاولین کارت 1956کارت مسابقهٔ امروز
موتورموتور چمن‌زن 2.5 اسب بخارموتورهای مسابقهٔ اختصاصی (معمولاً 125 تا 250 سی‌سی)
گیربکسمستقیم، بدون کلاچکلاچ گریز از مرکز
ترمزمکانیکی کنترل با دستدیسکی هیدرولیک کنترل از پدال چپ
سرعتکم، عملی اما کنددر کارت‌های تفریحی 70 تا 100 کیلومتر بر ساعت، در کارت‌های حرفه‌ای بیش از 250 کیلومتر بر ساعت

در واقع همین جدول به‌تنهایی داستان این ورزش را روایت می‌کند: هفتاد سال ماجراجویی مهندسی، از یک ابزار باغبانی تا 250 کیلومتر بر ساعت. حتی سال 2026 هفتادمین سالگرد ساخت اولین کارت است. و جشن‌های سراسری هم به همین مناسبت برگزار می‌شوند.

کارتینگ چگونه به اروپا راه یافت و جهانی شد؟

نام‌هایی که کارتینگ را به اروپا بردند، تعجب‌برانگیز نیستند: در دهه 1960 سربازان آمریکایی این ورزش را با خود به همراه آوردند. اولین کارت‌های اروپایی با موتور موتورسیکلت و بدون گیربکس کار می‌کردند؛ در مدتی کوتاه، تولیدکنندگان ایتالیایی Komet، Parilla و Saetta موتورهای اختصاصی کارت عرضه کردند. علاقه ایتالیا به ورزش‌های موتوری را با انرژی کارتینگ ترکیب کنید، نتیجه خودش را نشان داد: اروپا به‌سرعت به مرکز فنی این ورزش تبدیل شد.

قدم‌گذاری در بخش رسمی هم سریع بود. در سال 1962 کمسیون بین‌المللی کارتینگ (CIK)، یکی از شش کمسیون قهرمانی جهان FIA، تأسیس شد؛ و از همان سال، جام ملت‌های اروپا در سوابق ثبت شده است. کارتینگ بین‌المللی از سال 1964 با قهرمانی جهان تاج‌گذاری می‌شود و امروز CIK-FIA هر ساله سه قهرمانی جهان کارتینگ FIA در رده‌های OK و OK-Junior برگزار می‌کند. یعنی یک پروژه گاراژی، درست در هشت سال به جایگاه رسمی قهرمانی جهان رسید. چنین سرعتی در تاریخ ورزش‌های موتوری به‌راستی کم‌نظیر است.

از کارتینگ تا فرمول 1: مدرسه ورزش‌های موتوری

Üç kez Formula 1 şampiyonu olan Senna bile kartingde dünya şampiyonluğuna asla ulaşamadı; otopark kökenli bu sporun rekabeti işte tam da bu derinlikte.

میراث بزرگ کارتینگ، خط لوله استعدادیابی است. آیرتون سنا، میشائیل شوماخر، آلن پروست، فرناندو آلونسو، کیمی رایکونن، جنسون باتن، لوئیس همیلتون و سباستین فتل - همگی در کارتینگ پرورش یافتند. ماکس فرستاپن هم کارش را با کارتینگ شروع کرد و به‌سرعت از رده‌های جوانان بالا آمد؛ همیلتون اما در 8 سالگی ، یعنی همان حداقل سن مجاز برای کودکان، کارتینگ را آغاز کرد. FIA امروز نیز برنامه FIA Global Pathway را به‌عنوان نقشه راه از کارتینگ تا فرمول 1 اجرا می‌کند. یعنی می‌توانیم بگوییم آن موتور ماشین چمن‌زنی، به‌طور غیرمستقیم در ده‌ها قهرمانی جهان سهیم بوده است.

یک نکته جالب: کارتینگ رشته‌ای است که حتی سنا هم در آن همه‌چیز را نبرد. سنا در سال 1978 در اولین قهرمانی جهان کارتینگ شرکت کرد و ششم شد؛ و هرگز قهرمانی جهان کارتینگ را نبرد. در سال‌های پایانی دوران حرفه‌اش، همیشه با بیان اینکه رقیبی که بیشترین لذت را از رقابت با او برده، تری فولرتون بریتانیایی و قهرمان جهان 1973 بود، عشقش به روزهای کارتینگ را نشان داد. به نظر من، اینکه کسی که سه بار قهرمانی فرمول 1 را جشن گرفته، لذت‌بخش‌ترین دوئل‌هایش را در ورزشی با ریشه‌های پارکینگی تجربه کرده، گویای سطح رقابت کارتینگ است.

قهرمانانی که نباید فراموش شوند

تاریخ کارتینگ تنها داستان رانندگان مرد نیست. سوزانا راگانلی با عنوان قهرمان جهان کارتینگ 1966 اولین زنی شد که به قله این ورزش رسید. سوفی کامپن، مادر ماکس فرستاپن، نیز در دوران خود راننده قدرتمندی بود که در فرمول A جام مارگوتی را از آن خود کرد. کارتینگ از آنجا که شرکت‌کنندگان را از سنین کم در همان پیست‌ها به رقابت می‌کشد، مدت‌هاست در زمینه برابری جنسیتی از بسیاری ورزش‌های موتوری جلوتر است - و جایگاهی که زنان الگو در تاریخ به آن حق دارند، بخشی کامل از روایت ورزشکار است.

یک نکته دیگر هم اضافه کنیم: تنها راه رسیدن از کارتینگ به فرمول یک، کارتینگ نیست. افسانه‌هایی مانند خوان مانوئل فانخیو، تازیو نوولاری و استیرلینگ ماس پیش از دوران کارتینگ مسابقه می‌دادند؛ بدون کارتینگ هم قطعاً ورزش‌های موتوری استعداد تولید می‌کرد. اما امروز در دسترس‌ترین نقطه شروع برای رویای مسابقه یک کودک همچنان کارتینگ است.

پس کارتینگ در ترکیه چه زمانی آغاز شد؟

داستان کارتینگ ترکیه از داستان آمریکا جوان‌تر است اما با همان عزم و اراده. فدراسیون ورزش‌های موتوری ترکیه TOSFED در سال 1991 وابسته به اداره کل جوانان و ورزش تأسیس شد و از آن تاریخ تاکنون چتر اصلی کارتینگ ترکیه بوده است. امروز طبق اعلام TOSFED، کارتینگ در ترکیه از ۶ سالگی امکان‌پذیر است؛ برای شروع، دریافت آموزش توصیه می‌شود. دسته‌های مسابقه بین‌المللی از ۷-۸ سالگی آغاز می‌شوند - یعنی صاحبان آن کلاه‌های ایمنی کوچکی که در پیست‌ها می‌بینید واقعاً بسیار کوچک اما بسیار جدی هستند.

قهرمانی کارتینگ ترکیه هر ساله با تقویمی رقابتی برگزار می‌شود؛ در مرحله‌های فصل گذشته پیست‌های بورسا، کوجائلی، توزلا، کاپادوکیه و اوشاک حضور داشتند و فینال فصل در اواخر اکتبر در پیست مسابقه کورفز به پایان رسید. روتاکس مکس چلنج ترکیه (Rotax Max Challenge Türkiye) نیز با تقویم خودش برگزار می‌شود. تیم کارتینگ بوروسان اتوموتیو موتوراسپورت، BOM Karting، فصل خود را در پیست خلیج ازمیت آغاز می‌کند و با اعلام بازگشت استانبول پارک به تقویم فرمول یک، می‌توان گفت نردبانی که از کارتینگ به بالا امتداد دارد برای رانندگان ترک پله‌های بیشتری از همیشه دارد.

برای نسل آینده نیز گام‌های مشخصی برداشته شده است: پروژه Next Talent فدراسیون TOSFED با هدف تقریباً ۲٫۴۰۰ کودک راه‌اندازی شد و در فینال آن ۲۰ شرکت‌کننده انتخاب شدند. یعنی در حالی که ۷۰ سال از تولد نخستین کارت در یک گاراژ گذشته است، در ترکیه هم صفحات جدیدی از همان داستان نوشته می‌شود. شاید در سال‌های آینده، نخستین تجربه فرمان یک راننده ترکی که او را در گرید فرمول یک خواهیم دید، در همان کارت آموزشی یک پیست کارتینگ رقم بخورد.

میراث بزرگ کارت کوچک

داستانی که ۷۰ سال پیش در یک گاراژ با یک لوله فولادی و یک موتور ۲.۵ اسب بخاری آغاز شد، امروز در سراسر جهان با قهرمانی‌ها، صنعتی گسترده و مدرسه‌ای از استعداد که دروازه فرمول یک را می‌گشاید ادامه دارد. کارتینگ به ما نشان داد که ورزش‌های موتوری به گذشته‌ای اشرافی نیاز ندارند؛ تنها چیزی که لازم بود، عشق به سرعت و چهار لاستیک بود. تو می‌خواهی از کدام نقطه به این داستان بپیوندی - شاید شروع با یک کارت آموزشی در نزدیک‌ترین پیست، درست همانند کاری که آرت اینگلز کرد، آغاز خوبی باشد.

منابع