از وهرلاین تا هاکینن، افسانه‌های رانندگی DTM

DTM
ایجاد: 11 اکتبر 2026

از سال 1984 تا امروز، رانندگان افسانه‌ای که بر DTM مهر خود را زده‌اند، همراه با کارنامه و قهرمانی‌هایشان در این راهنما گرد هم آمده‌اند.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

وقتی از افسانه‌ای‌ترین رانندگان DTM صحبت می‌شود، نخستین نامی که به ذهن می‌رسد برند اشنایدر است: صاحب عنوان "Mister DTM" با پنج قهرمانی. در کنار او، نام‌هایی مانند میکا هاکینن که از F1 آمده و در سری تازه‌تأسیس آلمان دوران دوم حرفه‌ای خود را ساخت، پاسال وارلاین جوان‌ترین قهرمان تاریخ و رنه راست با سه قهرمانی وجود دارند. این راهنمای رانندگانی است که از سال 1984 تا امروز بر DTM مهر خود را زده‌اند - همراه با حرفه‌ها، تغییر برندها و دوره‌های فراموش‌نشدنی‌شان.

نکات برجسته

با 5 قهرمانی برند اشنایدر، موفق‌ترین راننده تاریخ DTM است.
نخستین قهرمان DTM فولکر اشتریتسک شد - آن هم بدون حتی یک پیروزی در مسابقات!
پاسال وارلاین در سال 2015 در 20 سالگی جوان‌ترین قهرمان سری شد.
میکا هاکینن در DTM 3 پیروزی در 31 مسابقه و 8 سکو جمع کرد.
در گرید 2026 21 خودرو و 8 برند مختلف حضور دارند.

از آغاز تا عصر طلایی: نخستین نام‌های ثبت‌شده در سری

DTM یعنی Deutsche Tourenwagen Meisterschaft در سال 1984 کار خود را آغاز کرد. و حتی آغازش یک نکته طنزآمیز کامل در ورزش‌های موتوری بود: نخستین قهرمان، فولکر اشتریتسک در آن فصل حتی یک مسابقه را نبرد! جمع‌آوری نتایج ثابت با BMW 635 CSi و تبدیل قهرمانی به جام، به ما می‌گوید DTM کلاسیک چقدر سیستم متفاوتی داشت. برنده نخستین رویداد هارالد گروس بود و در آن سال‌ها نام‌های بزرگی مانند هانس-یوآخیم اشتوک رنگ گرید را تعیین می‌کردند.

سپس دهه 1990 رسید و سری کاملاً به یک میدان جنگ تبدیل شد. BMW E30 M3 و Mercedes 190E و Audi V8 مبارزه این سه‌گانه با آمدن قوانین FIA Class 1 بیشتر داغ شد. تماس، دیگر صرفاً «مسابقه» نبود، بلکه تقریباً یک ورزش برخوردی بود: نام‌هایی مانند کلاوس لودویگ، رولاند آش، برند اشنایدر و نیکولا لارینی در هر پیچ حاضر بودند برخورد را به جان بخرند. لودویگ در فصلی که دومین قهرمانی خود را با 190E به دست آورد، با 16 پیروزی در مسابقات عملاً همه را زیر و رو کرد. در همان دوره، رانندگان Mercedes و BMW M3 Sport Evolution - از جمله جانی چکوتو - سربه‌سر با یکدیگر مسابقه می‌دادند.

این عصر طلایی در سال 1996 به دلیل هزینه‌های بالا قطع شد؛ ماجراجویی کوتاه‌عمر بین‌المللی ITC نیز آینده را رقم نزد. اما نام DTM چنان قدرتمند بود که سری در سال 2000 در هوکنهایم‌رینگ به عنوان «DTM جدید» دوباره متولد شد. نخستین مسابقه و نخستین قهرمانی را مرسدس برد - صحنه بازگشت بزرگ دقیقاً همان‌جا بود.

برند اشنایدر: چرا به او «Mister DTM» می‌گویند؟

اگر بخواهیم درباره بهترین راننده تاریخ DTM بحث کنیم، پاسخ اغلب یک نام است: برند اشنایدر. داستان این مرد چنان قوس حرفه‌ای‌ای ترسیم می‌کند که دو دوره متمایز سری را به‌تنهایی به هم متصل می‌کند. او در سال 1992 به خانواده Mercedes-AMG پیوست و در سال 1995 با AMG C-Class نخستین قهرمانی خود را به دست آورد. سپس وقتی سری تعطیل شد و در سال 2000 بازگشت، اشنایدر هم در صندلی خود بود - و عملاً درخشید.

در سری جدید در سال‌های 2000، 2001، 2003 و 2006 قهرمان شد و بر آن دومایی‌ها هم افزود. با پنج قهرمانی‌اش، امروز هنوز هیچ‌کس به این رقم نزدیک نشده است. چه چیزی اشنایدر را تا این حد خاص می‌کند؟ به نظر من فراتر از اعداد، این است که هم با فضای وحشیانه دوران کلاسیک و هم با اسپرینت منضبط دوران جدید با همان سرعت هماهنگ شد. اگر راننده‌ای مثل او را در گرید امروزی قرار می‌دادید، احتمالاً باز هم کارش را به خوبی انجام می‌داد. اینکه اوج دوران حرفه‌ای‌اش را با پنجمین عنوان در سال 2006 تاج‌گذاری کرد، درست مثل یک سناریوی از پیش نوشته‌شده بود - شماره پنج، پنج قهرمانی.

آمده‌های از F1: هاکینن و داستان تولد دوباره

حالا نوبت به نظر من احساسی‌ترین بخش تاریخ DTM می‌رسد: میکا هاکینن. فن کلوچ که دو بار قهرمان جهان F1 شده بود، پس از بازنشستگی در سال 2005 با HWA/Mercedes به DTM پیوست. و شگفتی: فقط سومین مسابقه‌اش را برد! گذار از اشراف‌زاده‌ی F1 به راننده‌ی تورینگ اصلاً آسان نیست - خودروهای سنگین، گرید شلوغ، جهانی که تماس در آن امری عادی محسوب می‌شود. اما هاکینن با 3 پیروزی در 31 مسابقه، 3 پول پوزیشن و 8 سکو نشان داد که کارش را جدی گرفته است.

در سال 2006 به یک تست مک‌لارن رفت، اما چون بازگشتی به F1 در کار نبود، اواخر 2007 موتوراسپرت حرفه‌ای را کنار گذاشت و سفیر برند مرسدس-بنز شد. در ضمن نکته‌ای کوچک: فهرست کسانی که از F1 به DTM آمده‌اند کاملاً بلند است - نام‌هایی مانند دیوید کولتهارد، ژان آلسی، رالف شوماخر، هاینز-هارالد فرنتزن، رابرت کوبیتسا و آلن مک‌نیش هم امتحان کردند. در برخی نظرات از این گذارها حتی با عنوان «بافت ناامیدی‌ها» یاد می‌شود؛ در مقابل، نمونه‌هایی مانند هاکینن و ورلاین ثابت می‌کنند با راننده‌ی درست، این سری چقدر صحنه‌ای جدی است.

ستاره‌های نسل جدید و قهرمانی‌های فراموش‌نشدنی

گالری قهرمانان DTM جدید کاملاً رنگارنگ است و هر نام نماینده‌ی یک دوره است. این هم گزیده‌ای از آن گالری:

لوران آی‌یو (2002): با Audi TT-R تیم آبیت آمد، دید و فتح کرد.
ماتیاس اکستروم (2004، 2007): در نخستین سالی که به‌عنوان تیم کارخانه‌ای آئودی شرکت کرد، قهرمانی را از آن خود کرد.
تیمو شایدر (2008، 2009): معمار سلطه‌ی پیاپی آئودی.
پل دی رستا (2010): جوان‌ترین قهرمان آن دوره؛ سلطنت سه‌فصلی آئودی را به نام مرسدس شکست.
مارکو ویتمن (2014، 2016): دو عنوان با BMW M4 DTM ؛ نخستین پیروزی‌اش را در افتتاحیه‌ی فصل 2014 به دست آورد.

جبهه‌ی سازندگان هم نوسان جالبی را تجربه کرد: اپل در اواخر 2005 به دلیل هزینه‌ها کنار کشید و بی‌ام‌و درست 20 سال بعد در 2012 بازگشت - و در سال نخستش هم‌زمان قهرمانی رانندگان، تیم‌ها و سازندگان را از آن خود کرد. چنین بازگشتی، در مقایسه، مثل این است که کسی دو سال بسکتبال را رها کند و در اولین مسابقه‌اش قهرمان شود!

راننده	سال‌های قهرمانی	برند
برند اشنایدر	1995، 2000، 2001، 2003، 2006	مرسدس
ماتیاس اکستروم	2004، 2007	آئودی
تیمو شایدر	2008، 2009	آئودی
مارکو ویتمن	2014، 2016	بی‌ام‌و
رنه راست	سه قهرمانی (آخرین آن‌ها در سال‌های اخیر)	آئودی

راستِ رکوردشکن و آستانه‌ی حساس

رنه راست حقش ارزش یک پاراگراف جداگانه را دارد. این مرد در سال 2018 رکورد بیشترین پیروزی متوالی در مسابقات DTM را شکست و در سال 2020 تقریباً همین کار را تکرار کرد. با سه قهرمانی رانندگان و بیست و چهارمین پیروزی‌اش، به عنوان موفق‌ترین راننده کارخانه‌ای آئودی در تاریخ DTM ثبت شد. امروز هنوز در گرید است - در فصل 2026 به عنوان سه بار قهرمان مسابقه می‌دهد. در بازیگری به سبک راجر فدرر، آرام اما با ثباتی عظیم.

پاسکال ورلاین: مسیر جوان‌ترین قهرمان تاریخ

حالا نور صحنه را به پاسکال ورلاین بدهیم. ورلاین که جوان‌ترین برنده مسابقه در تاریخ DTM است، در سال 2015 با مرسدس تنها در 20 سالگی قهرمان شد. این دو رکورد با هم - از یک سو جوانی، از سوی دیگر قهرمانی - او را بلافاصله به ستاره‌ای تبدیل کرد. سپس در 2016-2017 به فرمول یک رفت و 39 گراند پری برگزار کرد، اما در پایان 2018 از برنامه مرسدس جدا شد.

خب بعدش چه شد؟ اینجا بخش جذاب ماجرا است: با پورشه به فرمول ای الکتریکی رفت و قهرمان جهان شد - سپس در اوت 2026 در لندن برای بار دوم قهرمانی جهان را به دست آورد. یعنی جوان‌ترین قهرمان DTM، به عنوان نامی که در دو رشته متفاوت به قله جهان رسید، در تاریخ ثبت شد. به هر خلبان جوانی که DTM را سکوی پرش می‌بیند، داستان ورلاین را تعریف می‌کنم: از اینجا می‌توان پرواز کرد.

جنگ برندها و تحول فناوری

DTM'nin marka savaşlarının yaşandığı efsanevi 90'lar döneminden bir turismo aracı, serinin teknoloji dönüşümünü simgeliyor.

جدا کردن داستان خلبانان DTM از فناوری خودروها غیرممکن است. پس از جنگجویان دوره کلاسیک، خودروهای دوره سیلوئت آمدند: دیفرانسیل عقب، ابتدا موتورهای 4.0 لیتری V8 (460 اسب بخار؛ در 2017-18 بیش از 500 اسب بخار؛ در 2019 با push-to-pass شامل 610 اسب بخار)، سپس در 2019-20 یونیت‌های توربو 2.0 لیتری خطی 4 سیلندر (580 اسب بخار + 60 اسب بخار push-to-pass). شتاب 0-100 کیلومتر بر ساعت در V8‌ها حدوداً 2.6 ثانیه و در توربوها 2.8 ثانیه بود؛ سرعت حداکثر از 280 به 300 کیلومتر بر ساعت رسید. DRS در سال 2013 به سبک فرمول یک اضافه شد و دستگاه HANS از سال 2002 اجباری بود. این خودروها عملاً شبیه پروتوتایپ بودند؛ گرانی فناوری Class 1 نیز در نهایت سرنوشت سری را رقم زد.

مرسدس در پایان 2018 جدا شد و با کناره‌گیری آئودی در 2020، دوره Class 1 بسته شد و سری در 2021 به فرمت GT3 رفت. این گذار بی‌مناقشه نیست: تولیدکنندگان کارخانه‌ای کاهش یافتند، نام باقی ماند اما نظم کاملاً تغییر کرد. از سوی دیگر ثبات گرید و تنوع برندها افزایش یافت - در فصل 2026 21 خودرو و 8 برند متفاوت مسابقه می‌دهند؛ مک‌لارن و لامبورگینی در 2024 ملحق شدند و در 2025 استون مارتین و فورد موستانگ GT3 بازگشتند. همچنین خودروهای GT3 اکنون در سریع‌ترین پیکربندی DTM، یعنی با حداقل محدودیت و وزن مسابقه می‌دهند. قیمت آن خودروها در بازه 500.000 تا 850.000 یورو است - مبلغ قابل توجهی است، اما در مقایسه با پروتوتایپ‌های Class 1 هنوز معقول‌تر است.

میراث اسطوره‌ها در فصل 2026

در گرید امروز هنوز ردپای گذشته دیده می‌شود. رنه راست با سه قهرمانی‌اش مسابقه می‌دهد؛ نام‌های باتجربه‌ای مانند میرکو بورتولوتی، توماس پراینینگ و تیمو گلوق حضور دارند؛ کلوین ون در لینده بازگشته و ستاره‌های تازه‌ای مانند جک آیتکن از Emil Frey Ferrari و جوردن پپر از Grasser به جمع پیوسته‌اند. قهرمان سال گذشته، آیهانجان گوون نیز همراه با Manthey در حال دفاع از عنوان خود است؛ در سال 2025 عنوان قهرمانی برندها را Mercedes-AMG و عنوان قهرمانی تیم‌ها را Manthey EMA به دست آورد. فرمت مسابقه هم روشن است: 55 دقیقه به‌علاوه یک دور، با یک پیت‌استاپ اجباری در روز شنبه و دو پیت‌استاپ اجباری در روز یکشنبه.

و جزئیات مورد علاقه من این است: سری‌ای که در سال 1984 با استریتک، قهرمانی بدون هیچ پیروزی، آغاز شد، اکنون اشنایدر پنج‌عنوانه، افسانه فرمول یک هاکینن و ورلاین، قهرمان جهان در دو رشته را پرورانده است. به نظر تو در سال 2030 چه نامی به این فهرست اضافه خواهد شد؟ من رأی‌هایم را به راست داده‌ام اما در این گرید هر چیزی ممکن است - در تاریخ DTM همیشه غیرمنتظره‌ترین نام به قهرمانی رسیده است.