پله‌های زیرین Cup Series، یعنی Xfinity و Truck Series

NASCAR
ایجاد: 19 اکتبر 2026

در رده‌های پایینی NASCAR نردبانی مثل F2 وجود ندارد؛ برخی راننده‌ها از Trucks مستقیم به Cup می‌پرند و برخی دیگر با تعویض تیم به قله می‌رسند.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

در NASCAR، زیر Cup Series دو سری ملی برای صعود رانندگان به قله وجود دارد: سری O'Reilly Auto Parts (با نام قدیمی Xfinity Series تا سال 2025) به عنوان پله دوم و سری Craftsman Truck به عنوان پله سوم. مسیر صعود اکثریت قریب به اتفاق از Trucks به Xfinity و از آنجا به Cup می‌رسد؛ اما هیچ دفترچه راهنمایی برای این نردبان وجود ندارد؛ برخی رانندگان پله‌ها را می‌پرند و برخی بدون استفاده از هیچ پله‌ای ایستگاه‌ها را عوض می‌کنند. برای کنجکاوان: این شبیه نردبان F2/F3 در ورزش‌های موتوری اروپاست، اما بسیار انعطاف‌پذیرتر و بسیار شلوغ‌تر و بی‌نظم‌تر است.

نکات برجسته

سری Xfinity از سال 2026 نام NASCAR O'Reilly Auto Parts Series را بر خود دارد.
رانندگان Cup در فصل حداکثر می‌توانند در 10 مسابقه از سری‌های پایین‌تر شرکت کنند.
کایل بوش با مجموع 234 پیروزی در سری‌های ملی، برنده تمام اعصار است.
در Truck Series، 22 راننده متفاوت قهرمان شده‌اند؛ ران هورنادی جونیور با 4 قهرمانی در صدر است.
در سال 2026 هر سه سری به فرمت Chase جدید بازگشتند؛ پیروزی در مسابقه اکنون ارزش 55 امتیاز دارد.

سه‌گانه ملی NASCAR چگونه کار می‌کند؟

در رأس هرم، Cup Series قرار دارد که همه آن را می‌شناسند. درست زیر آن، سری O'Reilly Auto Parts قرار دارد که معمولاً یک روز پیش از مسابقه Cup و در همان آخر هفته با برگزاری مسابقات پشتیبان، بخش ملی دوم را تشکیل می‌دهد. و در پایین‌ترین نقطه، سری ملی سوم یعنی Craftsman Truck Series قرار دارد. این را مثل بازی کردن در تیم jv مدرسه پیش از تیم دبیرستانی تصور کنید: همان باشگاه، همان روحیه، یک پله پایین‌تر.

اما این نردبان مانند آکادمی فوتبال خشک و بی‌انعطاف نیست. در دفتر قوانین هیچ ماده‌ای وجود ندارد که شما را مجبور به گذر از یک پله به پله دیگر کند. راننده می‌تواند از Truck مستقیماً به Cup بپرد، سال‌ها در Xfinity بماند و هرگز بالا نرود، یا Cup را امتحان کند و برگردد پایین. فقط یک قانون قطعی وجود دارد: از سال 2011 به بعد، یک راننده برای قهرمانی تنها می‌تواند یک سری ملی را انتخاب کند.

سری O'Reilly Auto Parts: سطح دومی که با نام Xfinity می‌شناسیم

این سری بسیار از تغییرات معنا گرفته است. در سال 1982 با حمایت مالی Budweiser تأسیس شد و ریشه‌های آن به سال 1950 و بخش NASCAR Sportsman بازمی‌گردد. سپس با تغییر حامیان مالی، نام نیز تغییر کرد: Busch Grand National، Busch Series، Nationwide Series و از 2015 تا پایان 2025 با نام Xfinity Series. اما از سال 2026 نام آن به NASCAR O'Reilly Auto Parts Series تغییر یافت؛ Xfinity در فوریه 2025 حمایت مالی را تمدید کرده بود، اما در پایان سال برای تمرکز بر نقش Premier Partner در Cup از حمایت این سری کنار کشید و O'Reilly Auto Parts جایگزین آن شد.

خودروی Xfinity چه تفاوتی با خودروی Cup دارد؟

با وجود شباهت ظاهری، ماشین‌ها متفاوت‌اند. خودروهای Xfinity تقریباً 11 اینچ بلندتر و 1 اینچ بلندتر از نظر ارتفاع اما 4 اینچ باریک‌تر از خودروهای Cup هستند. بدنه و بسته آیرودینامیکی نیز از Cup متمایز است. در سال 2015 این سری به موتورهای V8 روی آورد؛ ضریب تراکم 9:1 بود در حالی که در Cup در آن دوره از 14:1 استفاده می‌شد؛ یعنی موتورهای سری بالاتر کمی تهاجمی‌تر نفس می‌کشند. وزن خودرو نیز همراه با راننده 3300 پوند است؛ اگر در Cup باشد، 3400 پوند است. خلاصه اینکه خودروی Xfinity، برادر کوچک‌تر و نازک‌تر، سبک‌تر و کمی کم‌هیجان‌تر خودروی Cup است.

چرا رانندگان Cup در سری‌های پایین‌تر مسابقه می‌دهند؟

بحث‌برانگیزترین موضوع این نردبان دقیقاً از اینجا شروع می‌شود. به آمدن رانندگان Cup به سری پایین‌تر در گذشته «Buschwhacking» گفته می‌شد و نام کسی که نخستین مسابقه این سری را برد، دیل ارناردت بود. کایل بوش نیز در جایگاه رکورددار بیشترین برد در تاریخ این سری قرار دارد. از سال 2017، NASCAR این روند را محدود کرد: رانندگانی که دست‌کم 5 سال تجربه Cup دارند، در فصل حداکثر می‌توانند در 10 مسابقه شرکت کنند و ضمناً ورود آن‌ها به فینال فصل عادی، پلی‌آف و مسابقات Dash 4 Cash ممنوع است. قهرمانان Xfinity در فاصله 2006 تا 2010 همگی رانندگان تمام‌وقت Cup بودند و این موضوع بحث را داغ کرده بود؛ منتقدان می‌گویند فرصت‌های رانندگان جوان دزدیده شده، و طرف مقابل می‌گوید بدون توجهی که ستاره‌ها به همراه می‌آورند، این سری به چنین جایگاهی نمی‌رسید و تازه‌کارها فرصت رقابت با رانندگان باتجربه را پیدا می‌کنند.

سری Craftsman Truck: اوج‌گیری با کامیون‌های پیکاپ

Pickup kamyonların serisinde yarış mesafeleri Cup'ın yarısı: 2026'da Ram'ın dönüşü ve yeni pistler sahneyi yeniden şekillendiriyor.

پله سوم نردبان، موجودی کمی متفاوت است: در اینجا مسابقات با کامیون‌ها، یعنی خودروهایی با بدنه پیکاپ اصلاح‌شده برگزار می‌شود. این سری در سال 1995 با نام SuperTruck Series by Craftsman متولد شد؛ بذر این ایده در زمستان 1994-95 در مینی‌فصل «Winter Heat» چهار مسابقه‌ای کامیون‌ها که از TNN پخش می‌شد، کاشته شده بود. حتی امروز نیز همچنان نام Craftsman را بر خود دارد.

شخصیت سری Truck به‌وضوح با Cup متفاوت است. تقویم عمدتاً از پیست‌های اوال متوسط و چند superspeedway تشکیل شده است؛ ترکیب پیست‌های جاده‌ای Cup در اینجا چندان دیده نمی‌شود. مسافت مسابقات نیز کوتاه است: کامیون‌ها در همان پیست‌ها تقریباً نصف مسافت مسابقه Cup را می‌پیمایند. در بیشتر مسابقات برای تعیین جایگاه شروع از یک دور با یک کامیون استفاده می‌شود و برای پیست‌های بالای 1.25 مایل قوانین جداگانه‌ای وجود دارد. تقویم 2026 نیز دستخوش تغییر شده است: سنت پترزبرگ، دوور و سن دیگو به تقویم اضافه شده‌اند و لاس وگاس، مارتینزویل بهاری و پوکونو از آن کنار گذاشته شده‌اند. رام نیز برای نخستین بار از سال 2016 به سری Truck بازمی‌گردد؛ یعنی در جبهه سازندگان هم تحرکی وجود دارد. در ضمن یک نکته کوچک درباره قوانین: از 16 ژانویه 2026، رانندگانی که حین مسابقه به گاراژ می‌روند، واجد شرایط جایزه سریع‌ترین دور فصل محسوب نمی‌شوند.

وقتی دو سری را کنار هم می‌گذاریم چه می‌بینیم؟

ویژگی	O'Reilly Auto Parts (Xfinity)	Craftsman Truck
سال تأسیس	1982	1995
نوع خودرو	Stock car (V8)	کامیون (بدنه پیکاپ)
تفاوت اندازه نسبت به Cup	11 اینچ بلندتر، 4 اینچ باریک‌تر	پلتفرم و قوانین متفاوت
سقف حضور رانندگان Cup	حداکثر 10 مسابقه در فصل	محدودیت‌های مشابه
چیس 2026	9 مسابقه، 12 راننده	7 مسابقه، 10 راننده
فینال 2026	در فینال فصل	همستد-میامی، 134 دور / 201 مایل

فرمت Chase در سال 2026 در سری‌های پایین‌تر چگونه کار می‌کند؟

در سال 2016 سری‌های Xfinity و Truck نیز سیستم پلی‌آفی مشابه Cup را پذیرفتند؛ اما در سال 2026 هر سه سری به فرمت قهرمانی جدید «Chase» بازگشتند. جوهره این فرمت چنین است: پیروزی در مسابقه دیگر ۴۰ امتیاز نیست بلکه ۵۵ امتیاز ارزش دارد، یعنی اهمیت بردن واقعاً بیشتر شده است. علاوه بر این، پیروزی در مسابقه در Truck Series دیگر ورود تضمینی خودکار به فینال را هم به همراه ندارد.

در سمت Xfinity، چیس فصل را در نیمه نخست یعنی هفته ۲۴ آغاز می‌کند. پس از آن، با شرکت ۱۲ راننده برتر طی ۹ مسابقه و در سه مرحله برگزار می‌شود: Round of 12، Round of 8 و فینال. امتیازها بر اساس ترتیب فصل عادی تعیین می‌شود؛ لیدر با 2100 امتیاز شروع می‌کند، دوم 2075، سوم 2065، و هر جایگاه بعدی با 5 امتیاز کمتر شروع می‌کند. در Truck Series، ۱۰ راننده در ۷ مسابقه آخر فصل و طی سه مرحله رقابت می‌کنند؛ Chase سال 2026 در بریستول آغاز می‌شود و در هومستد-میامی به پایان می‌رسد.

چه کسانی از این پله‌ها گذشته‌اند؟

حالا بریم سراغ بخش جذاب ماجرا: آیا این سری‌ها واقعاً راننده برای Cup تربیت می‌کنند؟ راستش را بخواهید، نه. بله، و بهترین‌ها از همین نردبان گذشته‌اند. در فهرست Xfinity از جک اینگرام، نخستین قهرمان سال 1982، تا جسی لاو، قهرمان سال 2025، نام‌هایی قرار دارند که بعدها در Cup نامشان را ثبت خواهند کرد: در سال 2010 براد کسلوفسکی، در 2012-2011 ریکي استنهاوس جونیور، در 2013 آستین دیلون و در 2014 چیس الیوت. شش راننده وجود دارند که هم قهرمانی Cup و هم قهرمانی Xfinity را کسب کرده‌اند.

شاید چشمگیرترین مثال کوین هارویک باشد. قهرمانی Xfinity سال 2001 را به دست آورد و پس از مرگ دیل ارنهارت به شکل غیرمنتظره‌ای به Cup صعود کرد؛ در همان سال نخستین مسابقه Cup خود را هم برد. دنی هملین و براد کسلوفسکی از کسانی بودند که در دهه 2000 از این نردبان بالا رفتند؛ با ورود به دهه 2020، تایلر ردیک، کول کاستر و کریستوفر بل از Xfinity به Cup صعود کردند. در روزگار ما هم نام‌هایی مانند کارسون هوکوار، تاد گیلیلند و زین اسمیت نماینده نسل جدیدی هستند که از همین مسیر گذشته‌اند. در سمت کامیون‌ها اما ران هورنادی جونیور با ۴ قهرمانی رکورددار است و مت کرفتون هم یکی از باثبات‌ترین نام‌های این سری به شمار می‌رود.

جامع‌ترین آمار همه دوران اما به کایل بش تعلق دارد: مجموع 234 پیروزی در سری‌های ملی - شامل 63 پیروزی Cup، 102 پیروزی Xfinity/NOAPS و 69 پیروزی Truck - به همراه 2 قهرمانی Cup و 1 قهرمانی Xfinity. این را با یک تضاد جالب مقایسه کن: هر 200 پیروزی ریچارد پتی در Cup به دست آمد، چون در دوران او نردبان به شکل امروزی وجود نداشت. به نظر تو کدام یک کارنامه بزرگ‌تری است؟ دقیقاً همین بحث است که وجود نردبان را رقم می‌زند.

آیا نردبان بی‌نقص است؟

راستش را بخواهی، نه. NASCAR روی سامانه نردبان جوانان کار می‌کند که مسیر رسیدن به قله را برای رانندگان جوان و خانواده‌هایشان روشن می‌کند و برنامه Drive for Diversity هدفش دستیابی به استعدادها از نخستین نقطه ورود است. اما بزرگ‌ترین انتقاد به نردبان این است که: مسیر قطعی وجود ندارد. بعضی رانندگان از کارتینگ به کامیون‌ها می‌روند و بعضی از سری‌های منطقه‌ای مستقیماً به Xfinity می‌رسند. این انعطاف‌پذیری هم زیبایی این سیستم است و هم بزرگ‌ترین سرگردانی آن.

پخش و دنبال کردن: مسابقات را از کجا تماشا کنی؟

جبهه پخش برای سری دوم هم تغییر کرده است: مسابقات Xfinity/NOAPS از سال 2025 با قراردادی 7 ساله در شبکه The CW پخش می‌شوند؛ گذار در واقع با ۸ مسابقه آخر فصل 2024 آغاز شده بود. وضعیت در اروپا هم بد نیست؛ شبکههایی در انگلستان و پرتغال در حال پخش هستند. فینال سری کامیونها هم در هومستید-میامی روی آنتن FS1 پخش میشود. یعنی برای هواداری که میخواهد سریهای پایینتر را دنبال کند، دروازه بسیار بازتر از گذشته است.

حرف آخر: مسیر قله از اینجا میگذرد

اگر Cup Series ویترین درخشان است، سریهای Xfinity و کامیون کارگاه پشت آن ویترین هستند. نامها عوض میشوند، قوانین عوض میشوند، حتی ابعاد خودروها هم متفاوت است؛ اما جوهره یکی است: یادگیری برنده شدن در مسابقه، یادگیری خونسرد ماندن زیر فشار، و اینکه طرفی باشی که بیشترین بار پرچم شطرنجی را به سینه میزند. روزی که در Cup یک ستاره جدید تماشا کردی، این را به یاد بیاور: آن راننده احتمالاً این قدرت را پشت فرمان یک کامیون یا روی صندلی یک خودرو جمعوجور Xfinity به دست آورده است. ببین چه کسی در پلهای بعدی نردبان است و دنبال کردنش را شروع کن - آن موقع مسابقات را با چشمی کاملاً متفاوت تماشا خواهی کرد.