آیا اولین تصادف خودرو با برخورد به دیوار رخ داد؟

این صفحه را به اشتراک بگذارید
طبق روایتها، نخستین تصادف شناختهشده خودرو در جهان 1771 رخ داد، زمانی که خودرو بخاری Nicolas-Joseph Cugnot در پاریس یک دیوار باغچه یا مهماتخانه را ویران کرد. یعنی خودرو برای نخستین بار با یک صحنه تصادف وارد تاریخ شد. اما این داستان یک نکته عجیب دارد: این رویداد در هیچ سند ثبتشدهای از آن دوران وجود ندارد و برای اولین بار 33 سال بعد مکتوب شد. پس آیا واقعاً به دیوار برخورد کرد، یا شایعهترین داستان تاریخ است؟
نکات برجسته
- Fardier à vapeur، در وزن خالی حدود 2.5 تن و در حالت پر، به 2.8 تن میرسد.
- موتور بخاری دوسیلندر 62 لیتری (62.000 سیسی)، 12 اسب بخار و 112 نیوتونمتر تولید میکند.
- سرعت آن حدود 3.6 کیلومتر بر ساعت است - کمی عقبتر از یک عابر پیاده.
- دیگ بخار هر 10 تا 15 دقیقه یکبار ناچار است برای بازیابی فشار متوقف شود.
- وسیله اصلی امروزه در Conservatoire National des Arts et Métiers در پاریس به نمایش گذاشته شده است.
Cugnot و آن هیولای بخاری که قرار بود توپها را جابهجا کند

Nicolas-Joseph Cugnot در 26 فوریه 1725 در شهر Void-Vacon در منطقه لورن متولد شد و در 2 اکتبر 1804 در پاریس چشم از جهان فروبست. حرفه او مهندسی نظامی بود - و دقیقاً به همین دلیل، اختراعش هم از میدان توپخانه بیرون آمد. مشکل ارتش فرانسه ساده بود: جابهجایی لولههای توپ سنگین با حیوانات بارکش کند، پرزحمت و آشفته بود. اما ذهن Cugnot به یک ایده دیوانهوار رسید: چرا اسبها را با بخار جایگزین نکنیم؟
"Fardier" در واقع ارابه بزرگ دوهچرخهای بود که برای حمل تجهیزات سنگین استفاده میشد. Cugnot به جای اسبها یک چرخ سوم قرار داد و آنها را با موتور بخار جایگزین کرد. او در سال 1765 آزمایشها را با مدلهای کوچک آغاز کرد، در 1769 نسخه کوچکشدهای از فاردیه را به حرکت درآورد و در 1770 نسخه تمامعیار را تکمیل کرد. بنابراین سال 1769 که اغلب به عنوان سال تولد خودرو شناخته میشود، از همین نقطه میآید.
جالبترین جزئیات این ماجرا آن بود که Cugnot ناچار شد نخستین موتور بخاری را طراحی کند که پیستون آن با بخاری با فشار بالاتر از فشار اتمسفر کار میکرد. موتور دوسیلندر او دارای یک شیر چهارطرفه برای کنترل بخار، یک شیر دوار و یک مکانیزم قرقره بود که حرکت خطی پیستون را به حرکت چرخشی تبدیل میکرد. برای قرن هجدهم، اینها قلههای جدی مهندسی بودند - میتوانی آن را پدربزرگ دورِ بلوک موتور امروزی بدانی.
2.5 تن و 12 اسب بخار: از نظر فنی چه وسیلهای بود؟
مطمئنم وقتی مشخصات فنی Fardier را میخوانی، سرت را با دو دستت میگیری. امروزه وقتی حجم موتور یک خودروی اسپرت از 3 لیتر بیشتر میشود، میگوییم «موتور غولپیکر»، نه؟ برو جلوی دیگ بخار Cugnot بنشین: 62.000 سیسی. و توان خروجی از این حجم عظیم؟ فقط 12 اسب بخار و گشتاور 112 نیوتونمتر. یک تشبیه از زندگی روزمره: این مثل این است که پدالهای دوچرخه را به موتور یک کامیون باری وصل کنی.
| مشخصات | مقدار |
|---|---|
| موتور | موتور بخاری دوسیلندر 62 لیتری |
| توان و گشتاور | 12 اسب بخار / 112 نیوتونمتر |
| چیدمان | موتور جلو، دیفرانسیل جلو |
| وزن | خالی حدود 2.5 تن، پر حدود 2.8 تن |
| ابعاد | عرض 2.19 متر، ارتفاع 7.25 متر |
| سرنشین | 4 نفر |
| سرعت عملی | حدود 3.6 کیلومتر بر ساعت |
| هدف | مسیر 7.8 کیلومتر در ساعت با بار 4 تنی |
در این جدول نکته ظریفی به چشمت میخورد؟ سیستم محرکه و دیگ بخار خودرو روی چرخ جلو بود. یعنی نخستین خودروی تاریخ، همزمان نخستین خودروی دیفرانسیل جلو هم بود - اما به دلیل توزیع وزن بد، بسیار ناپایدار بود. از آن گذشته، کاستیهای بدنه فقط به همینها محدود نبود: دیگ کمبازده بود، عایقبندیاش ضعیف بود، شیر اطمینان نداشت و فرمان و ترمز بسیار ابتدایی بودند (ترمز، یک تکه چوب بود که به چرخ فشار داده میشد!). یعنی هم بسیار سنگین بود، هم ناپایدار، و هم ترمزش چوبی بود. به نظرت شبیه سناریوی یک تصادف نیست؟ همین دلیل است که این داستان اینقدر باورپذیر به نظر میرسد.
آن داستان مشهور دیوار: نخستین تصادف خودروی تاریخ واقعی است؟
حالا سراغ غذای اصلی میرویم. طبق روایت، در سال 1771 نمونه دوم Cugnot از کنترل خارج شد و در پاریس یک دیوار باغچه را - در نسخه دیگری، دیوار آجری/سنگی زرادخانه پاریس را - فرو ریخت. این واقعه احتمالاً به عنوان نخستین تصادف شناختهشده خودرو در نظر گرفته میشود. حکاکی قرن نوزدهمی که این صحنه را نشان میدهد هم چندان مشهور است: مردانی که از وسیله نقلیه فرورفته در دیوار میگریزند، به تصویر کشیده شده است. اگر در فیسبوکِ آن دوران وایرال میشد، قطعاً تیترش چنین بود: «نخستین خودروی جهان در همان بار اول به دیوار خورد!»
اما صبر کن، در ماجرا علامت سؤال بزرگی وجود دارد. این رویداد در هیچ سندی از آن دوران ثبت نشده است. برای نخستین بار در سال 1804، یعنی دقیقاً 33 سال پس از تصادف ادعایی به منابع مکتوب راه یافت. به همین ترتیب، داستان «Cugnot به دلیل رانندگی خطرناک دستگیر و محکوم شد» نیز رایج است، اما آن هم فقط با قید «اگر درست باشد» نقل میشود. پس دو احتمال داریم: یا واقعاً تصادف کرد و کسی به فکر ثبت مکتوب ماجرای آن روز نیفتاد، یا بعداً بهعنوان افسانهای بسیار باورپذیر به روایت اضافه شد. راستش را بخواهید، هر دو به تاریخ خودرو بهخوبی میآیند، نه؟
از طرفی، خودِ عنوان «نخستین» هم محل مناقشه است. گاهی به عنوان کهنترین وسیله متحرک خودگردان، وسیلهای که در سال 1672 در مأموریت یسوعیان در چین توسط Ferdinand Verbiest طراحی شده، مطرح میشود. اما آن وسیله آنقدر کوچک بود که نمیتوانست رانندهای را حمل کند و شاید هرگز ساخته نشد و شاید هرگز کار نکرد. تفاوت Cugnot اما این است: وسیله او واقعاً ساخته شد و واقعاً کار کرد. به همین دلیل، عنوان «نخستین وسیله نقلیه مکانیکی تمامعیار و در حال کار زمینی» به نام او ثبت میشود.
چرا خودرو شکست خورد و پروژه چرا کنار گذاشته شد؟
دشمن بزرگ Fardier، بهطرز عجیبی نه دیوار، بلکه فشار بخار بود. عملکرد دیگ خودرو حتی طبق استانداردهای آن زمان هم ضعیف بود: آتش باید دوباره روشن میشد و فشار بخار باید دوباره بالا میرفت، بنابراین هر 10 تا 15 دقیقه یکبار مجبور به توقف میشد. راه مؤثری هم برای پر کردن سریع دوباره دیگ وجود نداشت. تصور کن: امروز به پمپ بنزین میروی و باک را در 2 دقیقه پر میکنی؛ اما Cugnot در هر توقف کوتاه وارد آیین روشن کردن آتش میشد.
با این حال، لحظات امیدبخشی هم رخ داد. در یک آزمایش مهم در نوامبر 1770، خودرو در حال حمل بار، حدوداً 4.8 کیلومتر'lik mesafeyi یک ساعت در ساعت طی کرد. این هرچند بسیار کمتر از هدف تعیینشده بود، اما نشان میداد که خودران بودن برای یک وسیله نقلیه یک رؤیای پوچ نیست.
اما ادامه ماجرا غمانگیز شد. پس از چند تلاش، پروژه رها شد و بدینترتیب نخستین تجربه ارتش فرانسه با وسیله نقلیه مکانیکی به پایان رسید. برنامه پس از حادثه، به دلیل کمبود بودجه در سال 1771 کنار گذاشته شد. بر فراز آن، طوفان سیاسی نیز افزوده شد: یکی از حامیان کوگنو درگذشت و دیگری تبعید شد، به این ترتیب بودجه آزمایشهای وسیله حملونقل جادهای کاملاً خشکید. وسیله بخاری، در انقلاب فرانسه دو بار بهسختی از نابودی نجات یافت.
سرنوشت خود کوگنو نیز دردناک بود. در سال 1772 لوئی پانزدهم سالانه 600 لیر حق بازنشستگی برای او تعیین کرد؛ وسیله نقلیه در انبار مهمات نگهداری شد و در سال 1800 به Conservatoire National des Arts et Métiers در پاریس منتقل شد - و امروز هنوز همانجا به نمایش گذاشته شده است. اما در سال 1789 حقوقش قطع شد و ناچار به تبعید به بروکسل شد. اندکی پیش از مرگش با حقوقی که بناپارت دوباره به او بازگردانده بود به پاریس بازگشت و در سال 1804 درگذشت. یعنی مردی که پدر خودرو به شمار میرود، بدون اینکه بزرگی اختراعش را ببیند، از زندگی وداع گفت.
قانون پرچم سرخ: قوانینی که سالها وسیله نقلیه مکانیکی را عقب نگه داشتند
داستان کوگنو بهتنهایی برای توضیح اینکه چرا خودرو اینقدر دیر به وجود آمد کافی است، اما یک تراژدی جداگانه دیگر هم در انگلستان رخ داد. قانون لوکوموتیو 1865 - با نام عمومی «قانون پرچم سرخ» - برای لوکوموتیوهای جادهای در شهرکها محدودیت سرعت 2 مایل بر ساعت و در مناطق روستایی 4 مایل بر ساعت تعیین کرد و خدمه را به سه نفر افزایش داد. در برخی روایتها آمده است که یکی از این سه نفر، مردی بوده که با پرچم سرخ جلوتر راه میرفته است. یعنی در جلوی وسیلهای با سرعت یک انسان پیاده، مردی در حال دویدن بوده است - از دید امروز پوچ است، اما نشاندهنده وسعت ترس از وسیله نقلیه مکانیکی در آن دوره است.
گفته میشود این مقررات محدودکننده بهشدت رشد صنعت موتور انگلستان را خفه کرد؛ چندانکه این قوانین شانس بریتانیا برای رهبری جهان در توسعه خودرو را از بین برد. خلاصه اینکه، علت تأخیر خودرو تنها نبود فناوری نبود؛ بلکه بوروکراسی، ترس و مقاومت اجتماعی نیز بود. سرانجام قانون لوکوموتیوها در جادههای عمومی 1896 قانونگذاریای بود که به رشد صنعت خودرویی پادشاهی متحده اجازه داد - اما سالهای ازدسترفته را کسی نتوانست بازگرداند.
از کوگنو تا بنز: انتظار طولانی 116 ساله
فاصله زمانی میان وسیله کوگنو و خودروی واقعی حیرتانگیز است: حدوداً 116 سال. در 29 ژانویه 1886 کارل بنز، موتورواگن (Motorwagen) را به ثبت برساند - بنز در سال 1885 نخستین خودروی بنزینی با موتور احتراق داخلی را ساخته بود. در همان سال گوتلیب دایملر نیز وسیله نقلیه موتوری خود را توسعه داد. در سال 1926 Benz & Cie. (که کارل بنز در سال 1883 تأسیس کرد) با دایملر ادغام شد و Daimler-Benz، یعنی مرسدسبنز را به وجود آورد؛ امروزه قدیمیترین خودروساز جهان. و نزدیک به دهه 1900، فورد مدل T نخستین خودروی واقعاً تولید انبوه و در دسترس عامه مردم شد.
یعنی بین داستان دیوار کونیو و ثبت اختراع بنز بیش از یک قرن فاصله وجود دارد. در این فاصله، موتور بخار به موتور احتراق داخلی و فاردیَر اسبکشیده به خودروی سواری مدرن تکامل یافت. اما دانه همه اینها در آن هیولای 2.5 تنی با ترمزهای چوبی و رفتار ناپایدار کاشته شده بود.
راهاندازی دوباره در 2010: نسخههای بازسازیشده چه میگویند؟
شیرینترین بخش ماجرا این است: ایده کونیو نمرده است. در سال 2010 - دقیقاً 241 سال پس از نسخه اصلی - دانشجویان ParisTech با همکاری شهرداری Void-Vacon، زادگاه کونیو، نسخهای از فاردیَر ساختند. این نسخه بازسازیشده بینقص کار کرد و نشان داد که تلاشهای سال 1769 واقعاً ثابت کرده بودند که این مفهوم عملی است. این وسیله در نمایشگاه خودروی پاریس 2010 به نمایش درآمد و سپس به Void-Vacon بازگشت.
در همان سال، موزه خودروی تامپا بی نیز یک نسخه بازسازیشده کاملاً کاربردی و وفادار به اصل را از صفر تکمیل کرد و فاردیَر کونیو برای اولین بار پس از بیش از 200 سال روشن شد. این نسخه بازسازیشده به اصل «در تمام جزئیاتش، حتی تا پیچ و مهرههایش» وفادار بود؛ در ساخت آن از مشخصات اصلی ژنرال دو گریبووال، از نسخه خامتر بازسازیشدهای که در سال 1935 برای یک مستند بخار در آلمان ساخته شده بود، و از طراحی دیگ بخار لولهای مدرن (این بار دستکم با افزودن یک شیر اطمینان!) استفاده شد. پس بله، وسیله کونیو واقعاً کار میکرد - حتی بعد از 241 سال. و این پرسش اصلی را به ذهن میآورد: اگر در آن دوره بودجه و حمایت ادامه مییافت، آیا خودرو خیلی زودتر متولد میشد؟
به دیوار خورد یا نخورد؟ اندیشههای پایانی
نظر من این است: اثبات اینکه آیا آن حادثه واقعاً رخ داده یا نه دشوار است، اما دلیل ماندگاری این داستان کاملاً روشن است - فاردیَر یک کاندیدای کامل برای تصادف بود. با بدنه ناپایدارش، ترمز چوبیاش، بخاری که هر 10 تا 15 دقیقه یکبار کم میشد و حجم خشن 62 لیتریاش، برخوردش با دیوار چه میشد و چه نمیشد... شاید واقعاً شده باشد و کسی آن را ثبت نکرده باشد؛ شاید هم اصلاً نشده باشد و مردم آنقدر به آن تصویر باور کرده بودند که 33 سال بعد با یک حکاکی، تاریخ نوشته شد.
نکته واقعاً جالب توجه این است: چه تصادف واقعی باشد چه افسانه، خودرو بخاری کوگنو بهترین خلاصه تولد پرماجرا و به تأخیر افتاده اتومبیل است. نخستین خودرو کامل نبود، حتی خطرناک بود. اما کار کرد. و چون کار کرد، توانست نخستین سنگ راهی باشد که روزی به خودروهای امروزی میرسد. به نظرت این داستان واقعی است؟ آیا وسیلهای که به دیواری خورده، شایسته یکی از محبوبترین روایتهای تاریخ است؟ به نظر من بله - زیرا هر اختراع بزرگ، با خوردن به یک دیوار آغاز میشود.
منابع
- Nicolas-Joseph Cugnot
- پیشنمایش آرشیو! | موزه اتومبیل تامپا بی - فاردیه کوگنو 1770
- ارابه جادهای بخاری کوگنو | EBSCO Research Starters
- بازسازی فاردیه بخاری کوگنو - Octane Magazine
- قوانین لوکوموتیو
- روزی که اتومبیل آزاد شد - The Times
- فاردیه کوگنو - ETHW
- بازسازی فاردیه کوگنو در پینلاس پارک - Atlas Obscura
- شرکتهای پیشگام (1886-1920) - Mercedes-Benz Group
- خط زمانی تاریخ خودرو - History.com