مرات 124 چگونه نخستین توفاش ترکیه شد؟

این صفحه را به اشتراک بگذارید
نخستین مدل Tofaş یعنی Murat 124، در کارخانه خودروسازی ترکیه که در سال 1968 با مشارکت Koç Holding و فیات تاسیس شد، از سال 1971 تا 1976 تولید شد و نخستین خودرویی است که با مجوز خارجی (Fiat 124) در ترکیه تولید شد. این خودرو پس از تلاش تکموردی Devrim و نخستین گام تولید انبوه Anadol، ستون فقرات واقعی تولید صنعت خودروی داخلی را بنا نهاد؛ و با تولیدی در حدود 135 هزار دستگاه، به گواهی ملموسی برای گذار از کارگاه مونتاژ به صنعت واقعی تولید تبدیل شد.
نکات برجسته
- Tofaš در اول اکتبر 1968 با مشارکت Koç Holding و فیات تاسیس شد.
- تولید در 1971 در کارخانه بورسا با ظرفیت سالانه 20 هزار دستگاه آغاز شد.
- مجموع تولید در حدود 134.867 دستگاه بود؛ و در سال 1976 جای خود را به Murat 131 داد.
- در سال 1975 صدهزارمین Murat 124 از خط مونتاژ پایین آمد.
- لقب دوستداشتنی آن در میان مردم: Hacı Murat.
حالا برویم سراغ اصل سوال: Anadol وارد جادهها شده بود، خب بعدش چه شد؟ دقیقاً در همین نقطه است که داستان به بورسا کشیده میشود. و به نظرم هیجانانگیزترین بخش هم همینجاست، چون دیگر فقط به ساختن یک خودرو بسنده نمیکنیم؛ یک کارخانه، یک بخش و یک صنعت بنا میکنیم.
Tofaš چگونه تاسیس شد؟ تولد مشارکت Koç-فیات
شرکت سهامی کارخانه خودروسازی ترکیه، یا به اختصار Tofaš، در اول اکتبر 1968 زیر نظر Vehbi Koç و با مشارکت Koç Holding و غول ایتالیایی فیات تاسیس شد. ساختار مشارکت کاملاً متوازن بود: 37.8 درصد سهام در اختیار Koç Holding، 37.8 درصد در اختیار فیات بود و 24.3 درصد باقیمانده به شرکای دیگر تعلق داشت. یعنی ساختاری که در آن هیچکس بهتنهایی حرف آخر را نمیزد و هر دو طرف پشت میز مینشستند.
شرکت روی کاغذ تاسیس شد، اما کارخانه کجا بود؟ در سال 1969 ساختوساز در منطقه Demirtaš شهر بورسا آغاز شد. و سرانجام در 12 فوریه 1971 کارخانه بهطور رسمی افتتاح شد؛ رئیسجمهور Cevdet Sunay و نخستوزیر Süleyman Demirel هم در مراسم افتتاحیه حضور داشتند. در آن دوران، توجهی که تا بالاترین سطوح دولت به افتتاح یک کارخانه معطوف میشد، برای نشان دادن عظمت این پروژه کافی است.
Devrim را به یاد داری؟ در سال 1961 در اسکیشهیر یک نمونه اولیه کاملاً با مهندسان ترک ساخته شده بود، اما تولید انبوه امکانپذیر نشده بود. Anadol اما از سال 1966 در مشارکت Otokoč-فورد تولید انبوه انجام میداد. وقتی Tofaš وارد این صحنه شد، هدف متفاوت بود: هم تولید با حجم بالا و هم صنعت قطعهسازی که بهمرور بومی میشد. بهطور خلاصه، اگر Anadol اولین قدم بود، Tofaš تلاشی برای تبدیل آن راه به یک بزرگراه بود.
Murat 124: ماجراجویی Fiat 124 در بورسا
در همان سالی که کارخانه درهای خود را گشود، Murat 124 هم به خط تولید وارد شد. این خودرو روی شاسی مدل 124 فیات که در آن زمان در سراسر جهان تحسین میشد، نخستین خودروی تولید ترکیه با مجوز خارجی بود. ظرفیت تولید در سال 20 هزار دستگاه تعیین شده بود - رقمی بسیار بزرگ برای آن سالها.
اما این نام از کجا آمده؟ Tofaš این نام را به پادشاه عثمانی، مراد اول تقدیم کرد. مردم هم آن را با محبت به Hacı Murat تبدیل کردند. نمونه اول با شاسی شماره 0000001 امروز در موزه خودروهای آناتولی Tofaš در بورسا به نمایش گذاشته شده است. صفر بودن شماره شاسی یک ماشین مثل اعلام آغاز یک دوره است، فکر کن ببین.
مشخصات فنیاش چگونه بود؟
کلاسیک ماشین خانوادگی کوچک آن دوره: یک موتور چهارزمانه، چهارسیلندر کاربراتوری با حجمی در حدود 1.200 سانتیمتر مکعب. در زمینه عملکرد، حداکثر سرعت در بازه 160 کیلومتر بر ساعت بود و شتاب 0-100 کیلومتر بر ساعت حدود 15 ثانیه. با معیارهای امروز ممکن است خندهدار به نظر برسد، اما در ترکیه دهه 70 این ماشینی سریع و مدرن بود. این را هم اضافه کنم: برای حجم موتور و توان، مقادیر کمی متفاوتی مثل 1197 سیسی و 65 اسب بخار هم در گردش است؛ این تفاوت احتمالاً ناشی از سالهای مدل مختلف و نسخههای موتور در بازارهای مختلف است، نه خطاهای اندازهگیری.
| مشخصه | مقدار |
|---|---|
| سالهای تولید | 1971-1976 |
| مدل پایه | Fiat 124 |
| موتور | چهارسیلندر، کاربراتوری، حدود 1.200 سانتیمتر مکعب |
| حداکثر سرعت | حدود 160 کیلومتر بر ساعت |
| 0-100 کیلومتر بر ساعت | حدود 15 ثانیه |
| تولید کل | 134.867 دستگاه (حدود 135 هزار) |
نکته کوچکی هم درباره تعداد تولید: در سوابق رسمی عدد دقیقی مانند 134.867 ذکر شده، در حالی که در برخی جاها عدد گرد 135 هزار گفته میشود؛ این دو در واقع دو روایت متفاوت از یک داستان واحدند. تولید با آغاز نسل Murat 131 متوقف شد و در سال 1976 به پایان رسید. به روایتهای متناقض درباره سالها دل نبندید؛ تقویم اصلی بازه 1971 تا 1976 است.
در ضمن برای کنجکاوها: Fiat 124 نه تنها در ترکیه، بلکه در اتحاد جماهیر شوروی نیز تحت لیسانس تولید شد و در آنجا با نام Lada به جادهها آمد. یعنی DNA زیر کاپوت با ماشینهای گوشههای دیگر دنیا خویشاوند بود.
از کارگاه مونتاژ تا صنعت تولید: داستان قطعات داخلی

قلب این صفحه همین بخش است. زیرا اهمیت واقعی Murat 124 فقط تعداد ماشینهای فروختهشده نیست؛ بلکه تحولی است که پشت آن عدد نهفته است. تولید خودرو در ترکیه اغلب در سطح «باز کردن جعبههای رسیده و مونتاژ کردن» بحث میشد. هدف Tofaş این بود که محتویات آن جعبهها را نیز بهتدریج همینجا تولید کند.
بیایید به گامهای مشخص نگاه کنیم. در سال 1973 تولیدکننده قطعات یدکی OPAR تأسیس شد. در سال 1974 نخستین صادرات با Murat 124 انجام شد و در سال 1975 صادرات به مصر گسترش یافت - تصور کنید، در همان سالهای نخست، ماشینهای تولیدی خط مونتاژ ترکیه از مرز عبور میکردند. و در سال 1975 صدهزارمین Murat 124 از خط مونتاژ پایین آمد؛ تولیدی که تقریباً پنج برابر ظرفیت تأسیس بود.
اما درباره درصد قطعات داخلی، صادقانه بگوییم: درصد مشخصی از داخلیسازی مختص Murat 124 در دست ما نیست. اما اسناد نمایشگاههای خودروی آن دوره تصویر کلی را ترسیم میکنند: در سال 1974 درصد قطعات داخلی در کامیونها، وانتها و مینیبوسهای تولید ترکیه بالای 60% بود و در واحدهای Anadol از 72% فراتر میرفت. این نشانهای روشن از رشد سریع صنعت قطعات است. ندانستن درصد دقیق Murat 124 در آن تاریخ، داستان را بیاعتبار نمیکند؛ فقط ما را موظف میسازد به خط «بدون اغراق روایت کنیم» پایبند بمانیم.
منحنی رشد کارخانه نیز این گذار را نشان میدهد: ظرفیت در 1972 به 20 هزار، در 1984 به 35 هزار، در 1990 به 100 هزار، در 1993 به 250 هزار، در 2007 به 360 هزار و در 2017 به 450 هزار دستگاه رسید. کارگاه مونتاژ بهتدریج به یک غول تولید تبدیل میشد.
تأثیری که Murat 124 در ترکیه بر جای گذاشت
Murat 124 فقط یک مدل نبود، بلکه یک رویداد فرهنگی بود. با آن، خانوادههای ترکیهای آموختند که بگویند "ماشین ما"؛ اصناف کاپوت آن را با بیلچه باز کردن شناختند و کودکان روی صندلیهای آن خوابیدند. حتی لقب Hacı Murat هم داستانی دارد: بهمالکیت گرفتن نام ماشین در میان مردم، نشانه آن بود که او دیگر "محصول کارخانه" نبود، بلکه "ماشین محله" شده بود. به نظرت دادن لقب به یک ماشین یعنی چه؟ به باور من صمیمیترین دلیل عشق است.
زنجیره مدلها نیز از هم نپاشید؛ بلکه برعکس، به هم زنجیر شد. در 1976 Murat 131، از 1981 افسانه "سری پرندگان" شامل Şahin، Kartal و Doğan، و در 1983 Serçe که ادامه Murat 124 به شمار میرفت، راهی جادهها شدند. یعنی Murat 124 نیای خانواده مدلهای Tofaş شد. افزون بر این، او و برادرانش عادت رانندگی، تعمیر و سر و گوش دادن به ماشین را نیز در فرهنگ خودرویی ترکیه مستقر کردند.
Tofaš امروز کجاست؟ از Murat 124 تا دوران Stellantis
داستان از جایی که Murat 124 نوار مونتاژ را ترک کرد، شتاب میگیرد. در 1990 Tempra، در 1994 Uno، در 1999 Marea و Brava، در 2000 Doblo، در 2002 Albea، در 2007 Linea و Fiorino و در 2015 نیز Egea راهی جادهها شدند. در این میان گامهای حیاتی نیز برداشته شد: در 1991 تولید موتور داخلی آغاز شد و در 1994 مرکز تحقیق و توسعه Tofaş تأسیس شد. این مرکز که امروز در فضایی 17 هزار متر مربعی با بیش از 500 کارمند یکی از دو مرکز بزرگ تحقیق و توسعه در اروپاست، با پروژههای Doblo و Minicargo که حقوق معنوی آنها متعلق به Tofaş است، در ترکیه نخستین تولید چند برندی را رقم زد. با پروژه Fiat Palio در 1998 نیز برای نخستین بار در یک پروژه محصول جهانی مشارکت کرد و مدیریت زنجیره تأمین در مقیاس جهانی را آغاز نمود.
نقاط عطف نیز خود گویا هستند: دو میلیونمین خودرو در 2003، سه میلیونمین در 2009، چهار میلیونمین در 2012 و شش میلیونمین در 2019 تولید شد؛ و در 2022 یک میلیونمین Egea از نوار مونتاژ پایین آمد. در 2013 این کارخانه در میان 175 کارخانه Fiat-Chrysler به رتبهبندی WCM "سطح طلایی" که بالاترین رتبه کیفیت تولید است دست یافت؛ و در 2016 بهعنوان سومین مجموعه صنعتی بزرگ ترکیه رتبهبندی شد.
در جبهه شراکت نیز تغییرات بزرگی رخ داد. Fiat در 2020 با PSA ادغام شد و Stellantis متولد شد؛ امروز سهام Fiat در Tofaš متعلق به Stellantis است و ساختار شراکت همچنان بهصورت %37,8 / %37,8 / %24,3 است. جالبتر اینکه: در آوریل 2025 هیئت رقابت به توفاش اجازه داد سهام ترکیهی استلانتیس را به دست بگیرد و این انتقال در سال 2025 تکمیل شد. یعنی کارخانهای که روزی مورات 124 تولید میکرد، اکنون خود همان نهادی است که عملیات استلانتیس در ترکیه را مدیریت میکند. آن شراکتی که وهبی کوچ در سال 1968 تأسیس کرد، نخستین صفحهی سفری بیش از پنجاه سال بود؛ سفری از مورات 124 تا غول تولید و مهندسی امروزی.
اما پس از این چه خواهد شد؟ ماجرای مورات 124، رویاهای تکنمونهی "دوریم" و آغاز جسورانهی "آنادول" را که بر پایهی یکدیگر نهاده بودند، به صنایعی تبدیل کرد؛ و شراکتهای دهههای 90 و 2000، راهی را که امروز به خودروهای برقی و تاگ میرسد، بیش از پیش هموار کرد. آنچه مرا هیجانزده میکند این است: که "حاجی مورات" بعدی چه خودرویی خواهد بود؟ کی میداند!
منابع
- توفاش - ویکیپدیا
- توفاش مورات 124/سرجه - ویکیپدیا
- تاریخچه - توفاش
- تاریخچه توفاش از 1968 تا امروز - BloombergHT
- نقطه عطفی جدید در شراکت کوچ هولدینگ و استلانتیس - رسانه استلانتیس
- ماجرای 48 ساله مورات 124 در جادهها - خبرگزاری TRT
- نمایشگاه خودرو 74 - آرشیو صنعتی MMO
- راهی که وهبی کوچ با توفاش گشود - Koçbayi